ἄκλητος
ἄκλητος, uncalled, unbidden
ἄκλητ-ος, ον,
- uncalled, unbidden, Asius 1, A. Pr. 1024, Ch. 838, S. Aj. 289, Th. 1.118, Pl. Smp. 174b, Arist. EN 1171b21.
1 no llamado, no invitado
κνισοκόλαξ
ἄ. ἕρπων δαιταλεύς
παρακαλούμενος καὶ ἄ.
2 adv. -ως sin ser llamado I.AI 11.206.
ἄ·κλητος, ος, ον, non appelé, sans être appelé, Eschl. Pr. 1024, Ch. 838 ; Soph. Aj. 289 ; Thc. 1, 118 ; Plat. Conv. 174b.
Étym. ἀ, καλέω.
ἄκλητος, ungerufen, uneingeladen, Aesch. Pr. 1026, Ch. 825 ; Soph. Aj. 282 ; Thuc. 1.118 ; Plat. Symp. 174b.
• Adv. ἀκλήτως , Jos.
• Adv. ἀκλήτως , Jos.
ἄκλητος
- uncalled, unbidden, Aesch., etc.