ἀκληρονόμητος
ἀκληρονόμητος, without heirs
ἀκληρ-ονόμητος, ον,
- without heirs, Berl.Sitzb. 1880.649 (Anisa, i B. C.)., BGU 868.12 (ii A. D.), Eust. 533.32:—also ἀκληρ-όνομος, ον, PLond. 3.905.12 (ii A. D.).
1 de pers. que no deja herederos, que no ha hecho testamento
ἀντιποιησάμενος τὴν Σινδηνοῦ ... ἀκληρο<νο>μήτου οὐσίαν
2 de propiedades no heredable, intransmisible por testamento
κηπόταφον ... [ἀκληρο]νόμητον εἰς τὸν αἰε[ὶ] χρόνον
3 fig., c. gen. que no hereda, sin parte en la herencia
ἡ σὰρξ ἀ. ἐστι τῶν ἐπουρανίων
τῆς ὑπάρξεως ... τῆς γονικῆς ἀ.
ἀκληρονόμητος, ohne Erben, K.S.