Logeion | ἀκμαῖος

ἀκμ-αῖος, α, ον, Aeol. ἄκμαος Jo.Gramm. Comp. 2.14;

in full bloom, at prime, vigorous, πῶλοι A. Eu. 405; ἥβη Id. Th. 11; ἀκμαῖος φύσιν in the prime of strength, Id. Pers. 441; ἀ. τὸν ὀργήν Luc. Tim. 3; κάλλει ἀκμαία Epigr.Gr. 127; τὸ ἀκμαιότατον D.H. 5.22; ἀκμαίων λέσχη at Chalcis, Plu. Aet.Gr. 2.298d:—ἀ. πρὸς ἔρωτα AP 7.221, cf. Luc. DDeor. 13[8].2, Ael. NA 15.10. Adv. ἀκμαίως, ἔχειν κατὰ τὴν ἡλικίαν Plb. 31.29.7: Comp. -ότερον more vigorously, Gal. 4.525:—of things, at the height, ὁ ἀκμαιότατος καιρὸς τῆς ἡμέρας, i. e. noon, Plb. 3.102.1; τὸ ἀ. τοῦ χειμῶνος Arr. An. 4.7.1, etc.
- - 2 Rhet., belonging to the supreme effort, culmination of oratory, ἔννοιαι, λόγος, Hermog. Id. 1.7, Inv. 4.4: Comp., Id. 1.10.
- II in time, in season, ἀ. καιρός PTeb. 24.56 (ii B. C., Sup.); ἀ. ἡμέραι the seasonable days, Ath. 5.180c, cf. AP 10.2 (Antip.Sid.): neut. pl. as Adv., ἀκμαἶʼ ἂν μόλοι S. Aj. 921 (cj.).

I

1 de varones que está en su momento culminante, maduro, vigoroso πῶλοι A.Eu.405, ἀ. ἥβη A.Th.11, ἀκμαίων λέσχη en Calcis, Plu.2.298d, τῶν νέων τοὺς ἀκμαιοτάτους ... ὡπλισμένους Ach.Tat.4.13.1, sup. neutr. τὸ ἀκμαιότατον lo más vigoroso (de la población), D.C.52.27.5, c. ac. de rel. ἀ. τὴν φύσιν A.Pers.441, ἀ. τὴν ὀργήν violento Luc.Tim.3

• pred. oportuno (cf. II 2) ὡς ἀκμαῖος ... μόλοι cuán oportuno vendría S.Ai.921

• de mujeres núbil παίδων ἀ. ... ἁλικία IG 12(9).1174 (Cálcide III a.C.), op. γραῦς Babr.22, παρθένος Luc.DDeor.8.2, ἀκμαία· uiripotens, Gloss.3.329

• gener. floreciente, en sazón c. dat. κά]λλει IG 2².13148.2 (II/III d.C.), c. prep. ἀ. πρὸς ἔρωτα AP 7.221, πρὸς τὰ ἔργα M.Ant.1.16.7

• lozano σῶμα IG 2².3661.1 (Eleusis III d.C.)

• subst. τὸ ἀ. τοῦ σώματος la madurez del cuerpo Manes 12.9.

2 de cosas maduro, en sazón del vino SB 4425.7.12 (II d.C.), βότρυς Babr.19, γάλα Sor.66.20

• vivo ἀκμαιότερον φῶς πυρὸς ἐν νυκτί Max.Tyr.40.4.

3 ret. culminante ἔννοιαι Hermog.Id.1.7, λόγος Hermog.Inu.4.4 (p.189).

II

1 del tiempo χειμὼν ἀκμαιότατος lo más riguroso del invierno, hacia la mitad del invierno Arist.Pr.861^a24, τὸ ἀ. τοῦ χειμῶνος Arr.An.4.7.1, ὁ ἀκμαιότατος καιρὸς τῆς ἡμέρας el mediodía Plb.3.102.1.

2 oportuno καιρός PTeb.24.56 (II a.C.), BGU 1756.13 (I a.C.), ἡμέραι Ath.180c, δρόμος νηός AP 10.2 (Antip.Sid.), ἀκμαῖα ... τῶν ἔργων Thphr.CP 3.16.2.

III puntiagudo sup. neutr. ἀπευθύνει τὰ δὲ ἄκρα πρὸς τὸ ἀκμαιότατον aguza los extremos hasta que sean muy puntiagudos Hld.9.19.4.

IV adv.

1 -ως en su mejor momento ἀ. ἔχειν κατὰ ἡλικίαν Plb.31.29.7.

2 compar. neutr. -ότερον más vigorosamente συντείνωμεν ... ἐπὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λόγου Gal.4.525.

ἀκμαῖος, α, ον :

I aigu, pointu, Hld. 9, 19 ||

II fig.

1 qui est au plus haut point, c. à d. dans toute sa force : ἀ. τὴν φύσιν, Eschl. Pers. 441, qui est dans la force de l’âge ; τὸ ἀκμαῖον τοῦ χειμῶνος, Arr. An. 4, 7, 1, le plus fort de l’hiver ; ἀ. τὴν ὀργήν, Luc. Tim. 3, au plus fort de sa colère ||

2 qui est à point, qui arrive à temps : ἀ. παρθένος, Luc. D. deor. 8, 2, jeune fille nubile ; ὡς ἀ. μόλοι ! Soph. Aj. 921, comme il viendrait à point ! ||

Cp. -ότερος, M. Tyr. 40, p. 153, l. 46 Dübner. Sup. -ότατος, Arstt. Probl. 1, 7 ; Pol. 3, 102, 1 ; Plut. Alex. 44, etc.

Étym. ἀκμή.

ἀκμαῖος -ᾱ -ον [ἀκμή]
1. op zijn hoogtepunt, in volle bloei, met acc.: ἀκμαῖος τὴν φύσιν in de kracht van zijn leven Aeschl. Pers. 441; volwassen: ἀκμαία γεγένηται δὴ ἐν βραχεῖ zij is echt in korte tijd volwassen geworden Luc. 79.13.
2. (precies) op tijd, op het juiste moment: ὡς ἀκμαῖος ἂν βαίη μολών hoe tijdig zou zijn komst zijn Soph. Ai. 921.

ἀκμαῖος, blühend, kräftig, ἥβη Aesch. Spt. 11 : πῶλοι Eum. 383 ; φύσιν ἀκμαῖος Pers. 433 ; παρθένος, heiratsfähig, Luc. Deor. D. 8.2 ; ἀκμαίη πρὸς ἔρωτα Ep.adesp. 660 (VII.221); ἡλικίη Diosc. 2 (XII. 14). u. öfter in erotischen Gedichten ; – ὡς ἀκμαῖος μόλοι, wie käme er zur rechten Zeit, Soph. Aj. 904 ; τὸ ἀκμαῖον τοῦ χειμῶνος Arr. 4.7.1 ; Pol. 3.102 μεσημβρία τὸ τοῦ φωτὸς ἀκμαιότατον, wo das Licht am kräftigsten ist ; ἀκμαῖαι ἡμέραι, die eigentlichen Festtage, Ath. V.180c ; ἀκμαῖος τὴν ὀργήν, im höchsten Zorn, Luc. Tim. 3.
• Adv. ἀκμαίως , z.B. ἔχειν κατὰ τὴν ἡλικίαν Pol. 32.15.7, in der Blüte des Alters stehen.

ἀκμαῖος ἀκμή

- Iin full bloom, at the prime, blooming, vigorous, Aesch.; ἀκμαῖος φύσιν in the prime of strength, Aesch.
- IIin time, in season, Lat. opportunus, Soph.

Menu

Word wheel

ἀκμαῖος

Saved

Recent