About Report a problem

Menu

ἀεκούσιος

ἀεκούσιος, against one’s will, involuntary

Could not find ἀκουσίοις in Logeion dictionaries.

ἀκουσίοις masculine dative plural, feminine dative plural, neuter dative plural of ἀεκούσιος

See ἀκουσίοις in Morpho

ἀεκούσιος, ον (also α, ον Luc. Syr.D. 18), Ion. and Ep. (also in anap., S. Tr. 1263); Att. contr. ἀκούσιος [ᾱ], ον, also in Democr. 240:—
  • against the will, constrained, of acts or their consequences, καὶ τῷ οὔ κως ἀεκ. ἐγίνετο τὸ ποιεύμενον Hdt. 2.162; τλήσομαι . . ἀεκούσια πολλὰ βίαια Thgn. 1343; ἐς ἀ. ἀνάγκας πίπτειν Th. 3.82; πόνοι Democr. l.c.; often in Att. of involuntary offences, ἀ. φόνος Antipho 3.2.6; πράκτορες τῶν ἀκουσίων ib., cf. Pl. Lg. 733d, 864a, Arist. EN 1109b35, al.; τὰ μὲν ἀ. ἁπλῇ, τὰ δὲ ἑκούσια διπλῇ IG 1.1. Adv. -ίως D. 21.43, Sever. ap. Eus. PE 13.17.
    • II of persons, only in Adv. ἀκουσίως involuntarily, Th. 2.8, Pl. Ti. 62c; ἀ. ἀποθανεῖν, opp. ἑκουσίως ἀποκτείνειν, Antipho 1.5; ἀ. τινὶ ἀφῖχθαι to have come as an unwelcome guest, Th. 3.31.

Saved

Recent