Logeion | ἀναδύομαι

ἀναδύομαι, Ep. 3 sg. ἀνδύεται [ῠ] Il. 13.225: fut. -δύσομαι [ῡ]: aor. ἀνεδῡσάμην, Ep. 3 sg. -ατο or -ετο: aor. intr. ἀνέδῡν, subj. ἀναδύῃ or opt. ἀναδύη [ῡ] Od. 9.377: pf. ἀναδέδῡκα: (v. δύω):—

come up, rise, esp. from the sea, c. gen., ἀνέδυ πολιῆς ἁλὸς ἠΰτʼ ὀμίχλη Il. 1.359; ἀνεδύσατο λίμνης Od. 5.337: c. acc., ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης Il. 1.496: abs., εἴπερ ἀναδύσει πάλιν Ar. Ra. 1460; Ἀφροδίτη ἀναδυομένη, a famous picture by Apelles, Str. 14.2.19, Plin. HN 35.91, cf. AP 12.207 (Strat.).
- II shrink back, withdraw, Od. 9.377; ἀναδῦναι ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον Il. 7.217; hesitate, shirk, ἕτοιμός εἰμʼ ἔγωγε, κοὐκ ἀναδύομαι, δάκνειν Ar. Ra. 860, cf. Lys. 16.15, X. Smp. 5.2, D. 8.50, 19.210, Men. Epit. 205; of rivers, fail, Plu. Thes. 15.
- - 2 rarely c. acc., draw back from, shun, ἀνδύεται πόλεμον Il. 13.225, cf. D.H. 5.52; ἀναδύεσθαι τὰ ὡμολογημένα back out of oneʼs admissions, Pl. Tht. 145c.

A intr. en v. med. y aor. rad.

I

1 emerger, surgir del agua, c. gen. ἀνέδυ πολιῆς ἁλός emergió del blanquecino mar, Il.1.359, ἀνεδύσετο λίμνης Od.5.337

• c. ἐκ o ἀπό y gen. ἐκ βυθοῦ νῆσον ἀναδῦναι Plu.2.399d, ἀναδύντος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὕδατος ref. al bautismo de Jesús, Iust.Phil.Dial.88.3

• c. ac. ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης surgió de la ola del mar, Il.1.496

• abs. ἡ ἀναδυομένη Ἀφροδίτη Afrodita Anadiomene e.d. surgiendo de las aguas pintura de Apeles, Str.14.2.19, cf. AP 12.207 (Strat.), Plin.HN 35.91, ὥσπερ ἑρπετὰ πρὸς ἥλιον σαλευόμενα ... καὶ ἀναδυόμενα Plu.2.714e

• subir, surgir de la tierra, c. gen. αὐχμηρῶν πεδίον ἀναδύντα (Iarbas) Lyr.Adesp.67(b).15

• c. ἀπό y gen. τοὺς ... ἀποθανόντας ... ἀπὸ τῆς γῆς ἀναδύντας ref. a la resurrección, Cels. en Origenes Cels.5.14

• abs. εἴπερ ἀναδύσει πάλιν si quieres volver a la vida (subir desde el Hades a la tierra), Ar.Ra.1460

• fig. recobrarse de una enfermedad, ref. al estado de pecado, Ath.Al.M.26.465C.

2 fig. cobrar valor Archil.l.c.

II

1 retroceder, retirarse ἀναδῦναι ἂψ λαῶν ἐς ὅμιλον Il.7.217, μή τίς μοι ὑποδείσας ἀναδύη Od.9.377

• ref. a ríos desecarse ἀνέδυσαν οἱ ποταμοί Plu.Thes.15

• ref. a enfermedades recaer Origenes Princ.3.1.13 (p.218.2).

2 vacilar, echarse para atrás ἐὰν δὲ δέῃ τι ποιεῖν ἀναδυόμενοι D.8.77, ἕτοιμός εἰμ' ἔγωγε, κοὐκ ἀναδύομαι Ar.Ra.860, cf. Lys.16.15, D.8.50, 19.210, X.Smp.5.2, Men.Epit.422, Chrys.M.60.540.

B tr.

I en las mismas formas verbales

1 rehuir, eludir οὔτε τις ... ἀνδύεται πόλεμον κακόν Il.13.225, cf. D.H.5.52, μὴ ἀναδύου τὰ ὡμολογημένα no te retractes de lo previamente acordado Pl.Tht.145c, cf. Origenes Io.28.23, τὴν ἔξοδον Plb.4.7.6, τὴν πρᾶξιν Procop.Pers.2.5.30, δουλείαν Procop.Goth.1.8.14, σωματικὰς χρείας PLeit.5.47 (II a.C.).

2 fig. vestirse Mac.Magn.Apocr.2.7 (p.6).

II en aor. sigmático

1 alzar, sacar hacia arriba en el bautismo τὸ παιδίον ... ἀναδῦσαι Ath.Al.M.28.753C.

2 fig. recuperar, recobrar ἀρχαίην παλίνορσος ἑὴν ἀνεδύσατο μορφήν Nonn.D.9.158.

ἀνα·δύομαι (f. -δύσομαι, ao. 2 ἀνέδυν, pf. ἀναδέδυκα)

1 (ἀνά, en haut) se lever hors de, surgir : ἀλός, Il. 1, 359, du sein de la mer : avec l’acc. ἡ δ’ ἀνεδύσατο κῦμα θαλάσσης, Il. 1, 496, elle s’éleva sur les flots de la mer ; Ἀφροδίτη ἀναδυομένη, Str. 14, 2, 19 Kram. ; Plin. H.N. 35, 36, 15, Aphroditè sortant du sein des flots (Vénus Anadyomène) célèbre tableau d’Apelle ||

2 (ἀνά, en arrière) se dérober (litt. se plonger) Od. 9, 377 ; ἐς ὅμιλον, Il. 7, 217, rentrer dans la foule des guerriers ; avec l’acc. ἀν. πόλεμον, Il. 13, 225, reculer devant un combat ; fig. ἀν. τὰ ὡμολογημένα, Plat. Theæt. 145c, refuser d’exécuter les conventions ; avec l’inf. : οὐκ ἀναδύεσθαι, Ar. Ran. 860, être prêt à (faire qqe ch.); abs. reculer : οὗ σεμνότητος ἔργον ἀνδυώμεθα, Eur. I.A. 1344, là où la fierté sera de mise, retirons-nous pudiquement, c. à d. réservons la pudeur pour les cas où la retenue sera à sa place ; refuser, Xén. Conv. 5, 5 ; se dérober, Dém. 102, 12, etc. ||

➳ Prés. 3 sg. poét. ἀνδύεται, Il. 13, 225.

ἀνα-δύομαι, ep. praes. 3 sing. ἀνδύεται; stamaor. ἀνέδυν, ep. aor. mixtus 3 sing. ἀνεδύσετο
1. omhoog komen, oprijzen, te voorschijn komen; met gen.: ἀνέδυ πολιῆς ἁλός zij dook op uit de grijze zee Il. 1.359; ook met acc.: ἀνεδύσετο κῦμα zij dook op uit de golven Il. 1.496.
2. zich terugtrekken, met ἐς + acc.: ἀναδῦναι ἄψ λαῶν ἐς ὅμιλον zich weer terugtrekken in de massa van het leger Il. 7.217; met acc.: οὔτε τις ... ἀνδύεται πόλεμον κάκον en niemand trekt zich terug uit de boze oorlog Il. 13.225; overdr.: μὴ ἀναδύου τὰ ὡμολογημένα probeer niet onder onze overeenkomst uit te komen Plat. Tht. 145c.

ἀναδύομαι, fut. ἀναδύσομαι, aor. ἀνέδυν, perf. ἀναδέδυκα (s. δύω),
1) hervortauchen aus der Tiefe, ἁλός Il. 1.359 ; ἀνεδύσετο λίμνης Od. 5.337 ; κρήνης Ap.Rh. 1.1128 ; mit dem acc., ἥ γʼ ἀνεδύσετο κῦμα θαλάσσης Il. 1.496 ; gew. ohne Casus ; bes. vom Aufgehen der Sonne, die aus dem Meere aufzutauchen scheint ; Ἀφροδίτη ἀναδυομένη, die aus dem Meere steigende, ein Gemälde des Apelles.
2) sich zurückziehen, zurücktreten, ἐς ὅμιλον Il. 7.217 ; μή τις ἀναδύη Od. 9.377 ; ἀνδύεται πόλεμον, er meidet den Kampf, Il. 13.225 ; gew. abs., Xen. conv. 5.2 ; Lys. 16.15 ; ἐὰν δέῃ τι ποιεῖν, ἀναδυόμενοι Dem. 8.77, u. öfter ; neben μέλλω, zaudern, Ep. 1 ; τὴν ἔξοδον, die Expedition vermeiden, Pol. 4.7.6 ; – c. inf., δάκνειν οὐκ ἀναδ., neben ἕτοιμός εἰμι, Ar. Ran. 859. – Dah. μὴ ἀναδύου τὰ ὡμολογημένα, nimm dein Zugeständnis nicht zurück, Plat. Theaet. 145c. – Von Flüssen, zurücktreten, Plut. Thes. 15.

ἀναδύομαι , ἀνδύομαι (δύω), aor. 2 ἀνέδῡν, opt. ἀναδύη (vulg., -δύῃ), inf. ἀναδῦναι, mid. aor. ἀνεδύσετο: (1) emerge; ἁλός, ‘from the sea,’ Il. 1.359, λίμνης, Od. 5.337; with acc., κῦμα θαλάσσης, ‘arose to the wave,’ surface, Il. 1.496.—(2) draw back; abs., Od. 9.377, ἐς ὅμῑλον, Il. 7.217; trans., πόλεμον, ‘back out of,’ Il. 13.225.

Menu

Word wheel

ἀναδύομαι

Saved

Recent