Logeion | ἀναπετάννυμι

ἀναπετάννῡμι or ἀναπεταννύω X. An. 7.1.17 (cf. ἀναπίτνημι), poet. ἀμπ-; ἀναπετάω Luc. Cal. 21: fut. -πετάσω, Att. -πετῶ Men. Fr. 3 D.:—

spread out, unfold, ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν Il. 1.480, etc.; ἀ. βόστρυχον E. Hipp. 202; τὰν ἐπʼ ὄσσοις ὀμπέτασον χάριν unfold, display, Sapph. 29; φάος ἀμπετάσας having shed light abroad, E. IA 34; ἀναπετάσαι τὰς πύλας throw wide the gates, Hdt. 3.146, cf. X. An. l.c.:—Pass., ἀναπεπταμέναι σανίδες, θύραι, Il. 12.122, Pi. N. 9.2; βλέφαρα ἀναπετάννυται X. Mem. 1.4.6; ἀλώπηξ ἀναπιτναμένη a fox sprawling on its back to await the eagleʼs swoop, Pi. I. 4(3).47: in pf. Pass., to be open, lie open, οἰκία πρὸς μεσημβρίαν -πέπταται lies open to the south, X. Oec. 9.4; αὐλὼν ἀναπέπταται πρὸς τὴν θάλατταν Plu. Fab. 6; freq. in pf. part., open, ἐν πελάγεϊ ἀ. ναυμαχήσεις Hdt. 8.60.αʹ; ἀ. ὄμματα X. Mem. 2.1.22; ἀ. πρὸς τὸ φῶς τὴν εἴσοδον ἔχουσα, of the cave, Pl. R. 514a; δίαιτα ἀ. in the open air, Plu. Per. 34: metaph., ἀ. παρρησία open, barefaced impudence, Pl. Phdr. 240e; ὄμμα ἀ. impudent, brazen, Zeno Stoic. 1.58; ἀ. τῇ ψυχῇ δέξασθαί τι Luc. Nigr. 4.

I

1 desplegar, extender ἱστία λευκά Il.12.122, βόστρυχον E.Hipp.202

• fig. expandir τὰν ἐπ' ὄσσοισ' ὀμπέτασον χάριν Sapph.l.c., φάος E.IA 34.

2 abrir de par en par τὰς πύλας Hdt.3.146, E.Ph.297, δόμον E.Alc.597, τὴν αὔλειον Plu.2.710c

• fig. ἀμπετάσω Τηθὺν γλαυκώλενον Hymn.Is.148

• en v. med. abrirse σανίδες Il.12.122, cf. Parm.B 1.18, τὰ ὄμματα X.Mem.2.1.22, cf. 1.4.6, Licymn.4.

II usos esp. del perf. med.-pas.

1 de lugares ser, estar abierto τόπον ... ἀναπεπταμένον Arist.Mete.363^a16, cf. Plb.6.40.10, δίαιτα ἀναπεπταμένη régimen de vida al aire libre Plu.Per.34

• esp. del mar abierto ἐν πελάγεϊ ἀναπεπταμένῳ en mar abierto Hdt.8.60, cf. Sch.Arat.980M.

2 estar orientado, mirar πρὸς μεσημβρίαν X.Oec.9.4, πρὸς τὴν θάλατταν Plu.Fab.6, πρὸς τὸ φῶς Pl.R.514a.

3 fig. ser desvergonzado παρρησίᾳ ... ἀναπεπταμένῃ Pl.Phdr.240e, cf. Plu.2.139e, ὄμμα Zeno Stoic.1.58, ψυχή Luc.Nigr.4.

ἀνα·πετάννυμι (f. -πετάσω, att. -πετῶ ; ao. ἀνεπέτασα, etc.)

1 déployer largement : βόστρυχον, Eur. Hipp. 202, laisser se répandre les boucles de la chevelure sur les épaules de qqn ; λαμπτῆρος φάος, Eur. I.A. 34, déployer la lumière de la lampe, c. à d. allumer la lampe : fig. χάριν ἐπ’ ὄσσοις, Sapph. 62, faire briller la joie dans les yeux ||

2 p. anal. ouvrir : τὰς πύλας, Hdt. 3, 146 ; Xén. An. 7, 1, 17, etc. ; τὰς θύρας, Plat. Phil. 62c, etc. les portes ; θύραι ἀναπεπταμέναι, Il. 12, 122, portes ouvertes ; ἀναπεπταμένα ὄμματα, Xén. Mem. 2, 1, 22, yeux hardis, impudents ; p. ext. ἀναπεπταμένος, η, ον, au sens d’un adj. ἐν πελάγεϊ ἀναπεπταμένῳ, Hdt. 8, 60, 1, sur la mer libre, en pleine mer ; οἰκία πρὸς μεσημβρίαν ἀναπεπταμένη, Xén. Œc. 9, 4, maison exposée au midi ; δίαιτα ἀν. Plut. Per. 34, vie en plein air ; fig. ἀν. παρρησία, Plat. Phædr. 240e, franchise hardie ||

➳ Formes poét. : ao. 2 sg. ἀμπέτασον, Sapph. (Ath. 564d) ; Eur. Ph. 296, Hipp. 201 ; part. ἀμπετάσας, Eur. Ph. 786, Alc. 597, I.A. 34 ; A. Rh. 2, 255 ; fém. ἀμπετάσασα, Bion 1, 42.

ἀνα-πετάννυμι en ἀναπεταννύω, poët. ἀναπίτνημι, later Gr. ἀναπετάω, poët. ook ἀμπ-, Aeol. ὀμπ-
1. act. uitspreiden: ἀ. ἱστία de zeilen Il. 1.480; verspreiden: λαμπτῆρος φάος het licht van de lamp Eur. IA 34; τὰν ἐπ’ ὄσσοισ’ ὀμπέτασον χάριν spreid de charme van uw ogen uit Sapph. 138; wijd open doen, opengooien: δόμον ἀ. (de deuren van) het huis opengooien Eur. Alc. 597.
2. med.-pass. zich wijd openen; perf. wijd open staan, open liggen, ptc. ἀναπεπταμένος open: ἀναπεπταμένας ἔχον ze hielden (de deuren) wijd open Il. 12.122; ἐν πελάγει ἀναπεπταμένῳ op open zee Hdt. 8.60α; ἀναπεπταμένη δίαιτα een leven in de open lucht Plut. Per. 34.5; overdr.: παρρησίᾳ ... ἀναπεπταμένῃ χρωμένου wanneer hij helemaal open (zonder enige terughoudendheid) zijn woorden kiest Plat. Phaedr. 240e.

ἀναπετάννυμι, p. ἀμπετάννυμι (s. πετάννυμι), fut. ἀναπετῶ, Men. bei Suid., auseinander breiten, ἱστία, die Segel ausspannen, Il. 1.480, Od. 4.783, 8.54, 10.506 ἀνά θʼ ἱστία λευκὰ πέτασσαν (πετάσσας); τὰς πύλας, die Tore öffnen, Her. 3.147, 158 ; θύρας Plat. Phil. 62c ; vgl. Xen. Cyr. 8.3.11 ; σανίδες ἀναπεπταμέναι, geöffnete Torflügel, Il. 12.122 ; θύραι Pind. N. 9.2 ; πέλαγος ἀναπεπταμένον, die offene See, Her. 8.60. Häufig ἀναπεπταμένος, offen, τόπος Plat. Phaed. 111c ; Xen. Hell. 4.1.8 ; Pol. 1.51 ; δίαιτα καθαρὰ καὶ ἀναπ., das Leben in reiner, freier Luft, Plut. Pericl. 34 ; παρρησία κατακορὴς καὶ ἀναπ., freche, Plat. Phaedr. 240e, wie ὀμματα Xen. Mem. 2.1.

†ἀναπετάννυμι

[ἀνα- 6.]

Acc. fem. pf. pple. pass. ἀναπεπταμένας.

To open wide (a gate) Il. 12.122.

ἀναπετάννυμι , only perf. part. ἀναπεπταμένᾱς: spread back, open, of doors (opp. ἐπικεκλιμένᾱς), Il. 12.122.

ἀναπετάννυμι

to spread out, unfold, unfurl sails, Il.; ἀν. βόστρυχον to let the hair flow loose, Eur.; φάος ἀμπετάσας having shed light abroad, Eur.; ἀν. τὰς πύλας to throw wide the gates, Hdt.:— Pass., ἀναπεπταμένος thrown open, Il.; ἀλώπηξ ἀναπιτναμένη a fox lying on its back, Pind.:—the part. perf. pass. ἀναπεπταμένος, η, ον, is often a mere adj. open, of the sea, Hdt.; of eyes, Xen.; δίαιτα ἀν. life in the open air, Plut.

Menu

Word wheel

ἀναπετάννυμι

Saved

Recent