ἀναμπλάκητος
ἀναμπλάκητος, unerring, unfailing
Could not find ἀναπλάκητοι in Logeion dictionaries.
ἀναπλάκητοι masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of ἀναμπλάκητος
ἀναμπλάκητος, ον,
- unerring, unfailing, Κῆρες ἀνᾰπλάκητοι S. OT 472 (lyr.).
- 2 of a man, without crime or error, A. Ag. 345, S. Tr. 120.
1 que no yerra o fracasa
Κῆρες ἀναπλάκητοι
los Hados implacablesτις θεῶν αἰὲν ἀναμπλάκητον ᾍδα σφε δόμων ἐρύκει
siempre hay algún dios que le libra de tropezar y caer en la mansión de Hades
2 que no desatina, que no causa ofensa c. dat.
θεοῖς δ' ἀ. ... στρατός
ἀν·αμπλάκητος, ος, ον [ᾰκ]
1 qui ne s’égare pas, infaillible, Soph. O.R. 472 (var. ἀναπλάκητος), Tr. 120 ||
2 innocent, Eschl. Ag. 344.
Étym. ἀν-, ἀμπλακεῖν.
1. die zich niet vergist, onfeilbaar:
2. die geen misdaad heeft begaan,
ἀναμπλάκητος, nicht fehlend, nichtirrend, conj. Soph. Tr. 120, vgl. ἀναπλάκητος.
ἀναμπλάκητος
- 1unerring, unfailing, Soph.
- 2of a man, without error or crime, Aesch., Soph.