ἄναμμα
ἄναμμα, ignited mass
ἄναμμα, ατος, τό, (ἀνάπτω)
- ignited mass, πυρὸς ἄ. Epicur. Ep. 1 p.28 U. (cj.); ἄ. νοερὸν ἐκ θαλάττης, of the sun, Heraclit. ap.Placit. 2.20.16, cf. Zeno Stoic. 1.35, Cleanth. ib. 112.
1 nudo, confluencia
ἄναμμα δὲ τῶν φλεβῶν τὴν καρδίαν
2 masa ígnea
ἄ. νοερὸν ἐκ θαλάττης
κισηροειδὲς ἀ.
ἄναμμα, ατος (τὸ) lumière, flambeau, Plut. M. 890a ; DL. 7, 145 (ἀνάπτω 2).
ἄναμμα, τό, das Angezündete, die Fackel, Plut. plac.phil. 2.20.