ἀναμολύνω
ἀναμολύνω, strengthd, for μολύνω, Pherecr. 173, cf. Plu. Gen.Socr. 2.580f.
echar a perder, ensuciar enteramente
τὴν ὑπήνην τῷ γάρῳ
τοὺς δ' ἀνεμόλυναν
ἀνα·μολύνω, souiller entièrement, Phérécr. (Ath. 67c) ; Plut. M. 580f.
ἀναμολύνω, ganz besudeln, aor. p. Pherecr. Ath. II.67b.