ἀντιτυπέω
ἀντιτυπέω, strike against
ἀντιτῠπ-έω,
- strike against, esp. of a hard body, τινί Arist. Mete. 370b18; resist, τὰ ἁπτὰ ἀ. τὴν ἁφήν Phld. Sign. 18; πεδίου μὴ ἀντιτυποῦντος τῇ ὁπλῇ Luc. Dom. 10; προσάλληλα Ach.Tat. 2.38: abs., Hp. Mul. 2.177; τὸ εἶκον καὶ μὴ ἀντιτυποῦν Pl. Cra. 420d:—also in Med., Hp. Mul. 1.61.
1 chocar con, rebotar
ἑτέρῳ
• c. ac. Phld.Sign.18, abs. de la
φωνή como σῶμα
• en v. pas.
λόγος ... ὥσπερ ἀντιτυπούμενος πρὸς ἑαυτὸν ἐπανέρχεται
• abs. resonar
ἡ φωνή
2 resistir c. dat.
πεδίου ... μὴ ἀντιτυποῦντος τῇ ὁπλῇ
δίκην λίθου ... τὸν λόγον
• abs. Pl.Cra.420d, Basil.M.29.332B
• reaccionar Hp.Mul.2.177.
ἀντιτυπέω-ῶ [ῠ] litt. renvoyer un coup ou un choc, d’où résister fortement, Hpc. 665, 6 ; Plat. Crat. 420d ; avec πρός et l’acc. A. Tat. 2, 38 ; avec le dat. Arstt. Meteor. 3, 1, 4.
Étym. ἀντίτυπος.
ἀντιτυπέω, dagegen schlagen, zurückstoßen ; übh. Widerstand leisten, Plat. Crat. 420d ; Hippocr. oft ; πρός τι Arist. Eth. 4.6 ; τινί Luc. Asin. 13 ; vgl. Plut. Phoc. 2.