ἀντίτομος
ἀντίτομος, cut as a remedy for
ἀντίτομος, ον, (ἀντιτέμνω)
- cut as a remedy for an evil:—Subst. ἀντίτομον, τό, remedy, antidote, h.Cer. 229, Hsch.; ἀντίτομα ὀδυνᾶν antidotes for pains, Pi. P. 4.221.
- II having opposite curvatures for cutting, Paul.Aeg. 6.30.
I subst. τὸ ἀ.
1 cortado como remedio, antídoto
ὀδυσᾶν
2 sent. dud., quizá tomo o volumen, POxy.381 (I d.C.).
3 bot. consuelda o sínfito mayor, Symphytum officinale L.,
antitumon anagallicus
II adj. que tienen corte opuesto
ἀντί·τομος, ος, ον :
1 qui coupe à l’encontre, en parl. de ciseaux (dont les deux branches coupent à l’encontre l’une de l’autre) P. Eg. 156 Briau ||
2 qui coupe de façon à s’opposer à, d’où subst. τὸ ἀντίτομον, remède, antidote, Hh. Cer. 229 ; Pd. P. 4, 221.
Étym. cf. ἀντιτέμνω.
ἀντίτομος, als Gegenmittel zu gebrauchen, φάρμακον, was auch fehlt, z.B. φαρμακώσαισʼ ἀντίτομα ὀδυνᾶν Pind. P. 4.221 ; vgl. H.h. Cer. 229.
ἀντῐτομος n. pl. pro subs.,
- 1remedy c. gen. φαρμακώσαισʼ ἀντίτομα στερεᾶν ὀδυνᾶν (κατὰ μεταφορὰν τὴν ἀπὸ τῶν ῥιζοτόμων. Σ.) P. 4.221
ἀντίτομος
ἀντιτέμνω
- cut as a remedy for an evil: —ἀντίτομον, ου, τό, a remedy, antidote, Hom.; τινος for a thing, Pind.