ἀντίτολμος
ἀντίτολμος, boldly attacking
ἀντίτολμ-ος, ον,
- boldly attacking, A. Eu. 553 (lyr.).
que se atreve a luchar, audaz subst. ὁ ἀ. A.Eu.553.
ἀντί·τολμος, ος, ον, qui résiste hardiment, Eschl. Eum. 553.
Étym. ἀ. τόλμα.
ἀντίτολμος, (τόλμα), dagegen unternehmend, verwegen, Aesch. Eum. 523.
ἀντίτολμος
τόλμα
- boldly attacking, Aesch.