ἀντίτονος
ἀντίτονος, strained against, resisting
ἀντίτονος, ον, (ἀντιτείνω)
- strained against, resisting, Pl. Ti. 62c; of a bow, APl. 16.211.4 (Stat. Flacc.).
- 2 Subst. ἀντίτονα, τά, guy-ropes securing torsion-engines, Plu. Marc. 15, Ph. Bel. 99.47.
1 que resiste, resistente
εἶδος
2 subst. τὰ ἀ. cables resistentes que sujetan una máquina de torsión, Plu.Marc.15, Ph.Bel.99.47.
ἀντί·τονος, ος, ον :
1 tendu contre, d’où subst. τὰ ἀντίτονα, Plut. Marc. 15, sorte de câbles pour manœuvrer des machines de siège ||
2 fig. qui résiste fortement, Plat. Tim. 62c ; A. Pl. 211, 4.
Étym. ἀντιτείνω.
ἀντίτονος, entgegengespannt, κέρας, Bogen, Statil. Flacc. 8 (Plan. 211); übh. widerstehend, Plat. Tim. 62c ; – τὰ ἀντίτονα, Gegensehnen, bei Wurfgeschützen, Plut. Marcell. 15.
ἀντίτονος
ἀντιτείνω
- strained against, resisting: as Subst., ἀντίτονα, τά, cords for a ballista, Plut.