Logeion | ἀπέραντος

ἀπέραντος, ον, (περαίνω)

boundless, infinite, of space, πεδίον Pi. N. 8.38 (who also has ἀπείραντος ἀλκά P. 9.35); πόντου κλῇδʼ ἀ. E. Med. 213 (lyr.); τὸν ἀέρα τόνδʼ ὄντʼ ἀ. Ar. Nu. 393; ὁδός Pl. Tht. 147c; of time, endless, τὸ χρῆμα τῶν νυκτῶν ὅσον· ἀπέραντον Ar. Nu. 3; χρόνος Pl. Plt. 302a; of number, countless, infinite, ἀ. ἀριθμὸς ἀνθρώπων Id. Criti. 119a; ἀ. κακά Id. R. 591d, al.; λῦπαι Plu. Sol. 7; πένθη Fab. 17; unlimited, τιμωρίαι D. 23.39; generally, of events, business, etc., ἀπέραντον ἦν there was no end to it, Th. 4.36; μακρὸν καὶ ἀ. φαίνεται Arist. EN 1101a26; ἀπέραντα περαίνειν represent as concluded what is not concluded, Luc. Philops. 9 (with allusion to signf. III); μηδὲν ἀβασάνιστον μηδʼ ἀ. Plb. 4.75.3. Adv., τὸ ἀπεράντως διεστηκός of unlimited dimensions, Arist. Ph. 204b21, Metaph. 1066b33.
- II allowing no escape, whence none can pass, Τάρταρος, δίκτυον, A. Pr. 153, 1087 (both lyr.).
- III in Logic, inconclusive, λόγος Phld. Ir. p.97 W., cf. Stoic. 2.77.
- IV incomplete, imperfect, of persons, ἀτελὴς καὶ ἀ. Artem. 1.12.

I infinito, ilimitado, inmenso en intensidad ἀλκή Pi.l.c.

• en el espacio πεδίον Pi.N.8.38, πόντου κλῇδ' ἀ. E.Med.213, ἀήρ Ar.Nu.393, γῆ LXX 3Ma.2.9, ὠκεανός 1Ep.Clem.20.8

• en el tiempo τὸ χρῆμα τῶν νυκτῶν ὅσον· ἀπέραντον Ar.Nu.3, χρόνος Pl.Plt.302a, βασιλεία Isid.Pel.Ep.M.78.320C

• del ἄπειρον como τῶν ὄντων ἀρχή Placit.1.3.3 (= Anaximand.A 14), del no ser, Plu.2.1106f, de Dios Hom.Clem.M.2.380A, cf. Aristeas 156

• en plu. incontables, numerosísimos μέρη Pl.Prm.144b, ἀριθμὸς ἀνθρώπων Pl.Criti.119a, κακά Pl.R.591d, (ἀπορίαι) Pl.Sph.241c, τιμωρίαι D.23.39, γενεαλογίαι 1Ep.Ti.1.4, λύπαι Plu.Sol.7, πένθη Plu.Fab.17.

II

1 no concluido, no completado ἐπειδὴ δὲ ἀπέραντον ἦν como nada se concluía Th.4.36, μηδὲν ... ἀ. ἀπολιπεῖν Plb.4.75.3

• de pers. imperfecto ἀτελὴς καὶ ἀ. ... διατελέσει Artem.1.12

• τὸ ... ἄρρυθμον Arist.Rh.1408^b26

• neutr. como adv. ἀπέραντα ... σὺ περαίνεις tú llegas al fin (de tu razonamiento) sin aportar conclusiones Luc.Philops.9.

2 de acciones inacabable, imposible de concluir ὁδός Pl.Tht.147c, μακρὸν καὶ ἀ. φαίνεται Arist.EN 1101^a26, ἀπέραντος ἅμα δ' ἀνωφελὴς ... χρεία Plb.1.57.3, ἡ γεωργία Fauorin.Fr.107, τὸ μετὰ τοῦτο ἀπέραντον καὶ ἀόριστον ἐποιήσαντο Fauorin.de Ex.17.16, ἀ. ὂν τὸ γινόμενον I.AI 17.131

• de razonamientos indemostrable λόγος Phld.Ir.97, Chrysipp.Stoic.2.77.

3 que no deja salir de realidades físicas Τάρταρος A.Pr.153, δίκτυον A.Pr.1078.

III adv. -ως infinitamente διεστηκός Arist.Ph.204^b21, Metaph.1066^b33.

ἀπέραντος, ος, ον :

I sans fin, d’où :

1 infini, immense : avec idée de lieu, Pd. N. 8, 38 ; en parl. du temps, Ar. Nub. 3 ; Plat. Pol. 302a ; avec idée de nombre, innombrable, Plat. Criti. 119a, Rsp. 591d ||

2 inachevé, sans effet, sans résultat ; joint à ἀβασάνιστος, Pol. 4, 75, 3 ; ἐπειδὴ δὲ ἀπέραντον ἦν, Thc. 4, 36, et comme on n’arrivait à aucun résultat ; t. de log. qui n’aboutit pas, sans suite, en parl. d’un raisonnement dont la conclusion ne s’accorde pas avec les prémisses, Sext. 494, 22 Bkk. ; DL. 7, 77 ||

II sans issue, inextricable, Eschl. Pr. 1078.

Étym. ἀ, περαίνω ; cf. ἀπείραντος.

ἀ-πέραντος -ον en ἀπείραντος [περαίνω]
1. onbegrensd, eindeloos: ἐπειδὴ ... ἀπέραντον ἦν toen er geen einde aan kwam Thuc. 4.36.1; ontelbaar.
2. niet voltooid; log. niet bewezen.
3. waaruit geen ontsnapping mogelijk is, van de Tartarus.

ἀπέραντος, 1) unbegrenzt, unendlich, πεδίον Pind. N. 8.38 ; Ἑλλήσποντος Eur. Med. 215 ; ἀριθμός Plat. Critia.119a ; χρόνος Polit. 302a ; ἀπορίαι Soph. 245d ; λῦπαι Plut. Sol. 7 ; πένθη Fab. 17 ; unvollendet, Dem. 23.39 ; μηδὲν ἀπέραντον ἀπολιπεῖν Pol. 4.75 ; ἀπέραντόν ἐστιν, man kommt nicht zu Ende, es ist erfolglos, Thuc. 4.36.
2) ohne Ausweg, Τάρταρος, δίκτυον, Aesch. Prom. 153, 1080. – S. auch ἀπείραντος.

ἀ˘πέραντος, ἀπείραντος, -ον

1without bounds, immense “γεύεται δʼ ἀλκᾶς ἀπειράντου” v. Fränkel, D & P, 503⁴. P. 9.35 χρυσὸν εὔχονται, πεδίον δʼ ἕτεροι ἀπέραντον N. 8.38

ἀ˘πέραντος v. ἀπείραντος.

Number of occurrences in NT: 1
Strong 562

ἀπέραντος, -ον (< περαίνω, to complete, finish), [in LXX: Jb 36:26 (חֵקֶר אֵין), III Mac 2:9*;]

endless, interminable: I Ti 1:4.†

ilimitado

de la divinidad δεῦρό μοι, βασιλεῦ, <καλῶ σε>, θεὸν θεῶν, ἰσχυρὸν, ἀπέραντον
ven a mí, rey, a ti te invoco, dios de dioses, poderoso, ilimitado P I 164

ἀπέραντος περαίνω

- Iboundless, infinite, of space, Pind., Eur., etc.:—of Time, endless, Ar.;—of Number, countless, Plat.; generally of events, ἀπέραντον ἦν there was no end to it, Thuc.
- IIallowing no escape, Aesch.

Menu

Word wheel

ἀπέραντος

Saved

Recent