ἀπέρατος
ἀπέρατος, not to be crossed
ἀπέρατος2, boundless
ἀπέρᾱτος, ον, (περάω)
- not to be crossed or passed, ποταμός Plu. Alex. fort. 2.326e, Luc. VH 2.30: metaph., Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν μεγάλα φρὴν ἀ. A. Supp. 1049.
ἀπέρᾰτος, ον, (πέρας)
- boundless, Ph. 1.554, al.; v.l. for ἀπέραντος in Pl. Tht. 147c (Anon. in Tht. 23.48), Sch. Ar. Nu. 3.
1 fig. impenetrable
φρήν
2 invadeable
ποταμοί
ilimitado, infinito
μεγέθη
αἰών
φλόξ
ἀ·πέρατος, ος, ον [ρᾱ] qu’on ne peut traverser ou franchir, Plut. M. 326e ; Luc. V.H. 2, 30 ; fig. impénétrable, Eschl. Suppl. 1049.
Étym. ἀ, περάω.
ἀπέρατος ¹, [ρᾱ], undurchdringlich, Διὸς φρήν Aesch. Suppl. 1035 ; ποταμός, über den man nicht übersetzen kann, Luc. V.H. 2.30, Plut. Alex. fort. 1.1. In der Bdtg unendlich zw.; Ar. Nub. 3 ist ἀπέραντον die richtige Lesart.
te invoco a ti, sagrado, sagrado, ilimitado, ilimitado