Logeion | ἀπέπαντος

ἀπέπαντος, ον, (πεπαίνω)

not ripened, unripe, Thphr. CP 2.8.4, AP 9.561 (Phil.), Dsc. 5.34; cf. ἀπεπαν[ό] τος· ὁ μὴ παλαιούμενος, Hsch.

inmaduro, verde de frutos, Thphr.CP 2.8.4, AP 9.561 (Phil.), Dsc.5.34.

ἀ·πέπαντος, ος, ον, non mûri, non mûr, Th. C.P. 2, 8, 4 ; Anth. 9, 561.

Étym. ἀ, πεπαίνω.

ἀπέπαντος, βότρυες, nicht erweicht, nicht gereist, Philpp. 68 (IX.561); Theophr.

ἀπέπαντος πεπαίνω

Menu