ἀπέοικα
ἀπέοικα, to be unlike, differ from
- to be unlike, differ from, c. gen., Plu. Per. 8, Arr. Ind. 6.8, Lib. Or. 59.157:—in early writers found only in part. ἀπεοικώς, Att. ἀπεικώς, υῖα, ός, unreasonable, unnatural, οὐκ ἀπεικός (v.l. ἀπεοικός) Hp. VM 4, Antipho 2.2.5; οὐκ ἀπεικός not unlikely, Plb. 2.62.8, cf. Philostr. VA 3.34; ἀπεοικὼς πρὸς τὰ καλά unfitted, indisposed for noble deeds, Plb. 6.26.12: c. dat., unlike, Heph. 15.4. Adv. ἀπεοικότως unreasonably, Th. 6.55; but οὐκ ἀπεικότως Th. 1.73, 2.8, 8.68, cf. Porph. Abst. 1.46; D.Chr. has ἀπεοικότως 12.35, ἀπεικότως 31.116.
I
1 ser ilógico, absurdo, extraño
καὶ συνδραμεῖν οὐδὲν ἀπέοικεν ἀπὸ πολλῶν προσόντων τῷ ἀνδρὶ τὴν δόξαν
y no es extraño que a la reputación del hombre (Pericles) concurrieran muchas cualidades
• esp. usado en part.
ἀπεοικυῖα τάξις
καὶ τοῦτο δὲ ἀπεοικὸς πολίτῃ λέγειν
• en neutr. c. lítotes οὐκ ἀπεοικός verosímil, lógico, normal Hp.VM 4, Epid.4.3, Antipho 2.2.5, Plb.2.62.8, Philostr.VA 3.34.
2 ser diferente de c. gen.
ἡ Ἰνδῶν γῆ οὐκ ἀπέοικε τῆς Αἰθιοπίης
ἀπέοικε δὲ οὐδὲν τοῦ ζητήματος τούτου
οὐδὲν ἀπεοιοκότες κυνῶν γενναίων
• c. dat.
ἵνα μὴ ἀπεοικὸς τῷ προσοδιακῷ γένηται τὸ ἀναπαιστικόν
3 ajeno a, indiferente, mal dispuesto
τίς ... ἀπεοικὼς πρὸς τὰ καλά;
II adv. ἀπεοικότως, ἀπεικότως ilógicamente, sin razón Th.1.73, 2.8, 6.55, 8.68, Phld.Vit.p.17, Rh.1.32, D.Chr.12.35, 31.116, Porph.Abst.1.46.
• Adv. ἀπεικότως ἔχειν τι, mit Unrecht, Thuc. 1.73, öfter, aber auch οὐκ
ἀπεοικότως , mit Recht, 6.55, von Thom.Mag. ausdrücklich erwähnt ; Plut. u. a.Sp.