ἄπιστος
ἄπιστος, not to be trusted
Could not find ἀπιστοτέρας in Logeion dictionaries.
ἀπιστοτέρας feminine accusative plural comparative, feminine genitive singular comparative of ἄπιστος
- I Pass., not to be trusted, and so:
- 1 of persons and their acts, not trusty, faithless, ὑπερφίαλοι καὶ ἄ. Il. 3.106; θεοῖσίν τʼ ἐχθρὲ καὶ ἀνθρώποισιν ἄπιστε Thgn. 601; ἄ. ὡς γυναικεῖον γένος E. IT 1298; ἄ. ληίστορες Sammelb. 4309.14 (iii B.C.); δολοπλοκίαι Thgn. 226; ἄ. ποιεῖν τινά mistrusted, Hdt. 8.22, cf. 9.98; τὰ ἑαυτοῦ πιστὰ ἀ. ποιεῖν X. An. 2.4.7; ἄπιστος ἑταιρείας λιμήν S. Aj. 683; θράσει ἀ. ἐπαιρόμενος by untrustworthy, groundless confidence, Th. 1.120; shifty, unreliable, Pl. Lg. 775d.
- 2 of reports and the like, incredible, dub. in Archil. 74.5, cf. Pi. O. 1.31, Hdt. 3.80; τέρας A. Pr. 832; ἄ. καὶ πέρα κλύειν Ar. Av. 418; ἄ. ἐνόμιζον εἰ . . Ph. 2.556; τὸ ἐλπίδων ἄ. undreamed of even in hope, S. Ph. 868: Comp. -ότερος, λόγος Aeschin. 3.59: Sup., πίστις ἀπιστοτάτη And. 1.67, cf. Pl. Ep. 314b.
- II Act., mistrustful, incredulous, suspicious, θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄ. Od. 14.150; ὦτα . . ἀπιστότερα ὀφθαλμῶν less credulous, Hdt. 1.8; ἄ. πρὸς Φίλιππον distrustful towards him, D. 19.27; ἄ. εἶ . . σαυτῷ you do not believe what you say yourself, Pl. Ap. 26e; ἤθη ἄ. Id. Lg. 705a; τὸ ἄ., = ἀπιστία, Th. 8.66; δούλοις πῶς οὐκ ἄπιστον; Gorg. Pal. 11.
- b in NT, unbelieving, 1 Ep.Cor. 6.6, al.
- 2 disobedient, disloyal, S. Fr. 627: c. gen., A. Th. 876; ἔχειν ἄπιστον . . ἀναρχίαν πόλει, i.e. ἀναρχίαν ἔχειν ἀπειθοῦσαν τῇ πόλει, ib. 1035, cf. E. IT 1476.
- III Adv. ἀπίστως:
- 1 Pass., beyond belief, ἀ. ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐκνενικηκότα Th. 1.21; οὐκ ἀ. not incredibly, Arist. Rh.Al. 1438a22, 1438b2.
- 2 Act., distrustfully, suspiciously, Th. 3.83; ἀ. τινὰ διαθεῖναι D. 20.22.
- b treacherously, Ph. 1.516.
I sentido de posibilidad
1 no de confianza, poco de fiar de pers.
παῖδες
ἀνήρ
ἕταρε
γυνή
ὦτα ... ἀπιστότερα ὀφθαλμῶν
los oídos son menos dignos de fe que los ojosἤθη ... ἀ.
hábitos deslealesἄπιστός γ' εἶ ... σαυτῷ
eres indigno de crédito para tí mismoὁ μεθύων ... ἀνώμαλα καὶ ἄπιστα γεννῴη ποτ' ἄν
el borracho engendraría seres anómalos y poco de fiarὁρᾶτ', ἄπιστον ὡς γυναικεῖον γένος
mirad cuán poco de fiar es la raza de las mujeresβεβαιωταί
ληίστορες
• sospechoso
ἵνα ... ἀπίστους ποιήσῃ τοὺς Ἴωνας
a fin de convertir en sospechosos a los Jonios
• de abstr. relativos a la conducta sospechoso, engañoso
δολοπλοκίαι
ἄπιστός ἐσθ' ἑταιρείας λιμήν
θράσει ἀπίστῳ ἐπαιρόμενος
dejándose envanecer por una temeridad traicioneraτὰ ἑαυτοῦ πιστὰ ἄπιστα ποιεῖν
ὄγκος
• subst. τὰ ἄπιστα las sospechas
τὰ ἀ. τῶν ῥηϊζόντων
τὰ δὲ τῶν στρατηγῶν ἄπιστα
2 increíble, inverosímil de cosas y abstr.
οὐδέν ποτε φαίνεται ἔμμεν ἄπιστον
Χάρις ... ἄπιστον ἐμήσατο πιστὸν ἔμμεναι τὸ πολλάκις
λόγοι
τέρας
φόνος
μῦθος
ὅταν τὰ νυν ἄπιστα πίσθ' ἡγώμεθα
ἄπιστα δέρκομαι
πίστις ... ἀπιστοτάτη
• c. inf.
ἀ. κλύειν
τὰ ἀ. πιστεύειν
• c. εἰ:
τί ἄπιστον κρίνεται ... εἰ ὁ Θεὸς νεκροὺς ἐγείρει;
• subst.
τὸ τ' ἐλπίδων ἄπιστον
II sent. act.
1 de pers. y n. relat. a los ‘sentidos’, ‘mente’, ‘conducta’, etc., desconfiado, suspicaz
θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄ.
2 desleal, traidor, rebelde
βουλαί
• c. gen. obj.
φίλων ἄπιστοι
sin fe en los vuestros
• c. dat.
ἀνθρώποισιν ἄ.
οὐδ' αἰσχύνομαι ἔχουσ' ἄπιστον τήνδ' ἀναρχίαν πόλει
ni me avergüenzo de esta indisciplina que niega la obediencia a la ciudad
3 incrédulo, infiel en sent. relig. IG 42.121.32 (IV a.C.)
• esp. en lit. crist. del apóstol Santo Tomás Eu.Io.20.27,
γεννεὰ ἄ.
γυνή
• subst. οἱ ἄ. los infieles, los paganos, 1Ep.Cor.6.6, 7.5, Ign.Magn.5.2, 2Ep.Clem.17.5.
III adv. -ως
1 con sospecha, desconfiadamente
τῇ γνώμῃ ἀ. ἐπὶ πολὺ διήνεγκεν
2 increíblemente
ἀ. ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐκνενικηκότα
(cosas) llevadas al terreno de la fábula de una forma increíbleοὐκ ἀ.
3 traidoramente, pérfidamente
ἀ. προσενεχθέντες
IV Ἄπιστος, -ου, ὁ El desconfiado tít. de una comedia de Menandro, Sud.s.u.
1. act.
a. die niet gelooft; christ. ongelovig.
b. wantrouwend; met πρός + acc.:
c. ongehoorzaam (aan), die niet luistert (naar), met dat. of met gen.
2. pass.
a. onbetrouwbaar.
b. ongelofelijk:
2) nicht glaubend, argwöhnisch, mißtrauisch, θυμός, Od. 14.150, 391, 23.72 : ἀπίστους βαρβάρους ποιεῖν Ἕλλησι, daß sie den Griechen nicht trauen, Her. 9.98.
3) ungehorsam, B.A. p. 424, ὁ μὴ πειθόμενος ; Aesch. τινός, Spt. 857 u. öfter ; Soph. frg. 553 ; Eur. I.T. 1368, Hec. 1125.
[ἀ-1 + πιστός.]
- 1
Not to be trusted, faithless Il. 3.106, Il. 24.63, 207.
- 2
Not believing, incredulous Od. 14.150, 391, Od. 23.72.
- 1
- a unbelievable ἄπιστον ἐμήσατο πιστὸν ἔμμεναι τὸ πολλάκις O. 1.31 ἐμοὶ δὲ θαυμάσαι θεῶν τελεσάντων οὐδέν ποτε φαίνεται ἔμμεν ἄπιστον P. 10.50 ἄπιστον ἔειπʼ (sc. ἐγώ) N. 9.33 ἄπιστά μοι δέδοικα κα[ Πα. 7B. 45.
- b unbelieving pl. pro subs. πιστὸν δʼ ἀπίστοις οὐδέν fr. 233.
Strong 571
(a) of things, incredible: Ac 26:8;
(b) of persons, without faith or trust, unbelieving: Mt 17:17, Mk 9:19, Lk 9:41 12:46, Jo 20:27, Tit 1:15, Re 21:8; specif., of unbelievers as opp. to Christians: I Co 6:6 7:12-15 10:27 14:22-24, II Co 4:4 6:14, 15, I Ti 5:8 (cf. Lft., Notes, 265; Cremer, 491).†
- Ipass. not to be trusted, and so,
- 1of persons and their acts, not trusty, distrusted, faithless, Il., etc.; θράσος ἄπ. groundless confidence, Thuc.
- 2of reports and the like, incredible, Hdt., Aesch.; τὸ ἐλπίδων ἄπιστον what one cannot believe even in hope, Soph.
- IIact. not believing or trusting, mistrustful, incredulous, suspicious, Od.; ἀπιστότερος less credulous, Hdt.; ἄπιστος πρὸς Φίλιππον distrustful towards him, Dem.; ἄπιστος σαυτῶι not believing what you say yourself, Plat.; τὸ ἀπ. ἀπιστία, Thuc.:—in NTest., unbelieving, an unbeliever,
- 2not obeying, disobeying, c. gen., Aesch.
- IIIadv. ἀπίστως,
- 1pass. beyond belief, Thuc.
- 2act. distrustfully, suspiciously, Thuc.
-
…ἠγωνίσθη ; ποίαν δὲ γνώμην εἶχον ἢ οἱ θεώμενοι τοὺς ἐν ταῖς ναυσὶν ἐκείναις, οὔσης καὶ τῆς αὑτῶν σωτηρίας ἀπίστου καὶ τοῦ προσιόντος κινδύνου, ἢ οἱ μέλλοντες ναυμαχήσειν ὑπὲρ τῆς φιλότητος, ὑπὲρ τῶν ἄθλων τῶν ἐν Σαλαμῖνι ;…
Lysias, Speeches
-
…γυναῖκας ἐλευθέρας. ἃ χρὴ μάλιστα, ὦ βουλή, τεκμήρια νομίζειν ὅτι ψεύδεται πρὸς ὑμᾶς. σκέψασθε δὲ ὡς ἄπιστα εἴρηκε. τὴν γὰρ οὐσίαν τὴν ἑαυτοῦ ἅπασαν πεντήκοντα καὶ διακοσίων δραχμῶν ἐτιμήσατο. καίτοι θαυμαστὸν εἰ τὸν ἑταιρήσοντα πλειόνων…
Lysias, Speeches
-
…ὦ πρὸς Διός, οὑτωσί σοι δοκῶ ; οὐδένα νομίζω θεὸν εἶναι ; οὐ μέντοι μὰ Δία οὐδʼ ὁπωστιοῦν. ἄπιστός γʼ εἶ, ὦ Μέλητε, καὶ ταῦτα μέντοι, ὡς ἐμοὶ δοκεῖς, σαυτῷ. ἐμοὶ γὰρ δοκεῖ οὑτοσί…
Plato, Apology
-
…εἰσιόντα, ἐξήλασαν βίᾳ. καὶ τοσούτου ἐδέησεν αὐτῷ μεταμελῆσαι τῶν ὑβρισμένων, ὥστε ἐξευρὼν οὗ ἐδειπνοῦμεν ἀτοπώτατον πρᾶγμα καὶ ἀπιστότατον ἐποίησεν, εἰ μή τις εἰδείη τὴν τούτου μανίαν. ἐκκαλέσας γάρ με ἔνδοθεν, ἐπειδὴ τάχιστα ἐξῆλθον, εὐθύς…
Lysias, Speeches
-
…δυσμόρως θανόντας · ἦ δύσορνις ἅ δε ξυναυλία δορός. ἐξέπραξεν, οὐδʼ ἀπεῖπεν πατρόθεν εὐκταία φάτις · βουλαὶ δʼ ἄπιστοι Λαΐου διήρκεσαν. μέριμνα δʼ ἀμφὶ πτόλιν · θέσφατʼ οὐκ ἀμβλύνεται. ἰὼ πολύστονοι, τόδʼ ἠρ γάσασθʼ ἄπιστον ·…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…οὔτε ὡς λογογράφοι ξυνέθεσαν ἐπὶ τὸ προσαγωγότερον τῇ ἀκροάσει ἢ ἀληθέστερον, ὄντα ἀνεξέλεγκτα καὶ τὰ πολλὰ ὑπὸ χρόνου αὐτῶν ἀπίστως ἐπὶ τὸ μυθῶδες ἐκνενικηκότα, ηὑρῆσθαι δὲ ἡγησάμενος ἐκ τῶν ἐπιφανεστάτων σημείων ὡς παλαιὰ εἶναι ἀποχρώντως. καὶ ὁ πόλεμος…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…Δία ξένιον δείσας αὐτόν τʼ ἐλεαίρων. τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ἦ μάλα τίς τοι θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἄπιστος, οἷόν σʼ οὐδʼ ὀμόσας περ ἐπήγαγον οὐδέ σε πείθω. ἀλλʼ ἄγε νῦν ῥήτρην ποιησόμεθʼ · αὐτὰρ ὄπισθε μάρτυροι…
Homer, Odyssey
-
…φύγεν ἕρκος ὀδόντων, ἣ πόσιν ἔνδον ἐόντα παρʼ ἐσχάρῃ οὔ ποτʼ ἔφησθα οἴκαδʼ ἐλεύσεσθαι · θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄπιστος. ἀλλʼ ἄγε τοι καὶ σῆμα ἀριφραδὲς ἄλλο τι εἴπω, οὐλήν, τήν ποτέ μιν σῦς ἤλασε λευκῷ ὀδόντι…
Homer, Odyssey
-
…, κλαίω, στένομαι, καὶ δόλος οὐδεὶς μὴ ʼκ φρενὸς ὀρθῶς με λιγαίνειν. ἰὼ ἰὼ δύσφρονες, φίλων ἄπιστοι καὶ κακῶν ἀτρύμονες, δόμους πατρῴους ἑλόν τες μέλεοι σὺν αἰχμᾷ. μέλεοι δῆθʼ οἳ μελέους θανάτους εὕροντο δόμων ἐπὶ…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…δῖος Ὀδυσσεύς · ὦ φίλʼ, ἐπειδὴ πάμπαν ἀναίνεαι, οὐδʼ ἔτι φῇσθα κεῖνον ἐλεύσεσθαι, θυμὸς δέ τοι αἰὲν ἄπιστος · ἀλλʼ ἐγὼ οὐκ αὔτως μυθήσομαι, ἀλλὰ σὺν ὅρκῳ, ὡς νεῖται Ὀδυσεύς · εὐαγγέλιον δέ μοι ἔστω αὐτίκʼ…
Homer, Odyssey