ἀπλήθυντος
ἀπλήθυντος, not multiplied, without plurality
ἀπλήθυντος, ον,
- not multiplied, without plurality, Porph. Sent. 33, Procl. in Prm. p.535 S. Adv. -τως Porph. Sent. 1.c., Procl. Inst. 62.
1 no multiplicado o multiplicable
τῷ δ' ἀμερεῖ καὶ ἀπληθύντῳ φύσει
μίαν μόνην ἀ.
2 adv. -ως sin pluralidad
παρεῖναι ἀμερῶς καὶ ἀ.
ἀ·πλήθυντος, ος, ον, non multiplié, Porph. Sent. 39, p. 94, etc.
Étym. ἀ, πληθύνω.