ἀπληστία
ἀπληστία, insatiate desire, greediness
- insatiate desire, greediness, whether of food or money, ὑπὸ τῆς ἀπληστίας Pherecr. 156; εἰς τοσαύτην ἀ. ἀφίκοντο Lys. 12.19, cf. D. 36.44; διὰ τὴν ἀ. Pl. Grg. 493b; ἀ. τρόπων D. 22.67 (interpol.); γαστρός Ph. 1.360.
- 2 c. gen. rei, insatiate desire of, πλούτου, χρυσοῦ, Pl. R. 562b, Lg. 831d; λέχους E. Andr. 218; τῆς εὐχῆς, referring to Midas, Arist. Pol. 1257b16; τοῦ θεωρεῖν Ph. 1.12.
I c. gen. obj. deseo insaciable
λέχους
πλούτου
χρυσοῦ
τοῦ θεωρεῖν
δόξης
τῶν φόνων
τῆς εὐχῆς
τροφῆς
• fig. inmensidad
τῆς φιλανθρωπίας
de Diosἀγαθότητος
de Diosἀποφορτίσασθαι τὴν ἀπληστίαν τῆς βιαίας φορᾶς
II
1 abs. codicia, ambición de bienes, de posesiones
εἰς τοσαύτην ἀ. ... ἀφίκοντο
δι' ἀπληστίαν ... καρποῦνται τὴν πόλιν
ἔχειν ... πρὸς ἀπληστίην
estar inclinados a la avariciaτῆς σῆς ἀπληστίας ... τίς ἂν δύναιτ' ἐφικέσθαι
2 c. gen. subjet. insaciabilidad
γαστρός
• abs. de comida glotonería, gula
ὑπὸ τῆς ἀπληστίας διακόνιον ἐπέσθι'
ἡ ἀ. ἐγγιεῖ ἕως χολέρας· δι' ἀπληστίαν πολλοὶ ἐτελεύτησαν
ἀ. ... τίκτει δυσπεψίαν
- insatiate desire, greediness, Plat.; τινός of or for a thing, Eur., Plat.