ἀπληστεύομαι
ἀπληστεύομαι, to be insatiable
ἀπληστ-εύομαι,
- to be insatiable, τινός in a thing, Hipparch. ap. Stob. 4.44.81; ἔν τινι LXX Si. 34(31).17.
ser insaciable, no saciarse c. gen.
τῶν ἐκ φιλοσοφίας καλῶν καὶ σεμνῶν
ἐν κάλλει βρωμάτων
ἀπληστεύομαι, être insatiable, ne pouvoir se rassasier : τινος, Hipparq. (Stob. Fl. 108, 81) ; ἔν τινι, Spt. Sir. 37, 32 ; περί τι, Chrys. 5, 686, de qqe ch.
Étym. ἄπληστος.
ἀπληστεύομαι, unersättlich, heißhungrig sein, Sp., wie Schol. Od. 12.85 ; Eust.