ἄπλητος
ἄπλητος, great
ἄπλητος,
- Ep. and Ion. form of ἄπλᾱτος (q.v.), ον, dub. in h.Cer. 83; μαίνεται ἄπλητον Semon. 7.34; = ἄπλετος, great, χεύματα Orph. A. 1051; αἰθήρ Q.S. 8.222; δῶρα Id. 9.510.
1 al que no se puede uno aproximar, espantoso
ἀπλάτοις ὀφίων κεφαλαῖς
Τυφών
Ἔχιδνα
σῶμα
θρέμμα
πῦρ
αἶσα
• terrible, feroz
ὁ μέν τις ὡς ἄ. οἰδήσας γένυν
• neutr. sg. como adv. espantosamente
μαίνεται ἄ.
ἄ. ἀξύμβλητον ἐξεθρεψάμην
2 venerable, que infunde respeto
τῆς ἀπλάτου νομοθεσείας ἀγαθῆς ταύτης μετειληφότες
•De ἀ- priv. y *plHu̯-to, de *pelHu̯ ‘acercarse’, cf.
1 ἄ·πλητος, v. ἄπλατος.
2 ἄ·πλητος, ος, ον, c. ἄπληστος, A. Rh. 4, 1455.
ἄπλητος, ion. = ἄπλατος, auch für ἄπληστος, Muetzell de E.M. Theog. p. 55.