ἀποδυσπετέω
ἀποδυσπετέω, desist through impatience
Could not find ἀποδυσπετοῦντα in Logeion dictionaries.
ἀποδυσπετοῦντα present active participle neuter accusative plural, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle masculine accusative singular of ἀποδυσπετέω
ἀποδυσ-πετέω,
- desist through impatience, Arist. Top. 163b19; περὶ αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν Plu. Garr. 2.502e; πρός τι Luc. Rh.Pr. 3; σχέτλια ἀ. Alciphr. 3.74. (πετ-, root of πίπτω.)
1 intr. desistir
ἐν τούτοις γὰρ ἀποδυσπετοῦσιν οἱ ἀποκρινόμενοι πολλάκις
περὶ αὐτὴν τὴν ἐπιθυμίαν
πρὸς τὸ μέγεθος
• perder la esperanza
ἀ. ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τοῦ λαοῦ
2 lamentar
σχέτλια ... ἀ.
ἀπο·δυσπετέω-ῶ, se désister, se décourager, se dégoûter, Arstt. Top. 8, 14, 4 ; περί τι, Plut. M. 502e ; πρός τι, Luc. Rh. præc. 3 ; ἐπί τινι, Clém. 556, de qqe ch.
ἀποδυσπετέω, aus Ungeduld abstehen von etwas, verzweifeln, Arist. Top. 8.14 Luc. Hermot. 5, rhet.praec. 3 ; περί τι Plut. garr. 2 ; trotzig sein.