ἀπονοστέω

ἀπονοστ-έω,

• return, come home, Hom. in phrase ἂψ ἀπονοστήσειν Il. 1.60, al.; ἀ. ἀπὸ τάφου Hes. Op. 735; ἀ. ὀπίσω Hdt. 4.33; ἀ. σῶς Id. 3.124, 4.76; ἀπήμων Id. 1.42, al.; ἐς Σπάρτην Id. 1.82; rare in Trag. and Prose, ἀπονοστήσας χθονός when he returns from . ., E. IT 731; ἀ. ἐπʼ οἴκου Th. 7.87; ἐκ πυρός Iamb. Protr. 21.ί: abs., X. An. 3.5.16.

ἀπονοστέω, heimkehren, Hom. sechsmal, immer ἂψ ἀπονοστήσειν Versanfang : Il. 1.60, 8.499, 12.115, 17.406, Od. 13.6, 24.471 ; das Kompos. Homerisch anstatt des simpl. νοστέω ; – εἴς τι Pind. N. 6.52 ; Her. 4.33 u. öfter ; Thuc. 7.87 ; Xen. An. 3.5.16 ; Arr. 7.4.3.

ἀπονοστέω

[ἀπο- 7.]

To go or come back, return: ἄψ Il. 1.60, Il. 8.499 = Il. 12.115, Il. 17.406: Od. 13.6, Od. 24.471.

ἀπονοστέω (-νοστάω Forssman, p. 45f.)

• 1return καὶ ἐς Αἰθίοπας Μέμνονος οὐκ ἀπονοστήσαντος ἔπαλτο (Ahrens: ἀπονοστάσαντος codd.) N. 6.50

ἀπονοστέω , only fut. inf. ἀπονοστήσειν: return home, return, always with ἄψ, Il. 1.60, Od. 24.471.

ἀπονοστέω

• to return, come home, ἂψ ἀπονοστήσας, Il.; ἀπ. ὀπίσω Hdt.