ἀπόπτυστος
ἀπόπτυστος, spat out
Could not find ἀπόπτυστον in Logeion dictionaries.
ἀπόπτυστον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀπόπτυστος
ἀπό-πτυστος, ον,
- spat out: hence, abominated, detested, θεοῖς A. Eu. 191: abs., S. OC 1383, E. Med. 1373, Ar. Eq. 1285, etc.
digno de ser escupido, de ahí abominable, detestable c. dat.
θεοῖς
• de Polinices, S.OC 1383,
φρήν
δρόσος
ἀπόπτυστος, ος, ον, rejeté en crachant, c. à d. avec mépris : θεοῖς, Eschl. Eum. 191, par les dieux ; abs. Soph. O.C. 1383 ; Eur. Med. 1373 ; Ar. Eq. 1285.
Étym. ἀποπτύω.
ἀπόπτυστος, zum Ausspeien, nach B.A. p. 11 μίσους καὶ ἀποστροφῆς ἄξιος, verabscheuenswert ; θεοῖς Aesch. Eum. 182 ; Soph. O.C. 1383 ; Ar. Eq. 1282.
ἀπόπτυστος
From ἀποπτύω
- spat out: hence loathed, abominated, Trag.