ἀπόπτωμα
ἀπόπτωμα, unlucky chance, misfortune
ἀπό-πτωμα, ατος, τό,
- unlucky chance, misfortune, Plb. 11.2.6.
- II error, Vett.Val. 238.26.
1 cosa que cae, hoja caduca
πᾶσα στρατιὰ ἀπορρεύσει ... ὡς ἀπόπτωμα ἀπὸ συκῆς
2 desgracia, infortunio Plb.11.2.6, Clem.Al.Paed.3.2.14.
3 fallo
ἀ. φυγῆς <καὶ> θανάτου ἄξιον
ἀπόπτωμα, ατος (τὸ)
1 chute, Clém. Pæd. 3, p. 260, 16 ||
2 fig. échec, ruine, Pol. 11, 2, 6 ; Symm. Jes. 34, 4, etc.
Étym. ἀποπίπτω.
ἀπόπτωμα, τό, der Unfall, Pol. 11.2.6 u. Sp.