ἀσυνάρτητος
ἀσυνάρτητος, disconnected, incoherent
ἀσυν-άρτητος, ον,
- disconnected, incoherent, D.H. Th. 6, Gal. 15.468, Sch. S. OC 1560.
- II in Metric, ἀσυνάρτητοι στίχοι verses compounded of independent κῶλα, Heph. 15, Sch. Ar. Ra. 1316, etc.
I
1 inconexo, incoherente de abstr.
κεφάλαια
λήμματα
λόγος
τὸ δὲ δίδου μοι τοῦτο ἀσυνάρτητον
2 métr. asinárteto
στίχοι
II adv. -ως incoherentemente
ἐπεὶ ὁ γέρων εἶπεν ἀ.
•
ἀ. ἐρράπτει
ἀ·συνάρτητος, ος, ον :
1 sans connexion, incohérent, DH. Thuc. 6 ||
2 t. de métr. ἀσυνάρτητοι, Héph. 15, vers asynartètes, c. à d. formés de deux parties chacune de mètres différents.
Étym. ἀ, συναρτάω.
ἀσυνάρτητος, nicht verknüpft, unzusammenhangend. Bei den Metrikern sind ἀσυνάρτητοι Verse, in denen verschiedene Rhythmen locker od. gar nicht verbunden sind. Uebh. nicht zusammenpassend, Dion.Hal. Thuc. 6.