Logeion | ἁλωτός

ἁλωτός, ή, όν,

liable to capture or conquest, Th. 6.77, Philostr. Im. 1.4; ἡδονῇ ἁλωτὸν ἄνθρωπος Ph. 2.381.
- - 2 captured, Philostr. VA 2.10.
- II attainable, S. OT 111, Men. 132.

I capturado ἁ. μὲν Ἀλεξάνδρῳ γένοιτο Philostr.VA 2.10, αἰχμαῖς ἁλωτοί Gr.Naz.M.38.269A, ἁλωτόν· ληπτόν Hsch.

II

1 capturable o conquistable ταύτῃ μόνον ἁλωτοί ἐσμεν Th.6.77, αἱ ἐπάλξεις Philostr.Im.1.4

• fig. ἡδονῇ δ' ἁλωτὸν ἄνθρωπος Ph.2.381, τίνι ἁλωτός εἰμι Arr.Epict.1.25.24.

2 de abstr. alcanzable, que puede conseguirse τὸ δὲ ζητούμενον ἁλωτόν S.OT 111, cf. Men.Dysc.862

• vulnerable D.C.38.50.2.

ἁλωτός, ή, όν [ᾰ]

1 facile à prendre ou à conquérir, Thc. 6, 77 ||

2 facile à obtenir, Soph. O.R. 111 ||

➳ Fém. -ός, Phil.

Étym. ἁλίσκομαι.

ἁλωτός -ή -όν [ἁλίσκομαι] grijpbaar: τὸ δὲ ζητούμενον ἁλωτόν wat gezocht wordt, is grijpbaar Soph. OT 111; veroverbaar.

ἁλωτός verb. adj. of ἁλίσκομαι

Menu