ἐκγενέτης
ἐκγενέτης, descendant
Could not find ἐκγενέτα in Logeion dictionaries.
ἐκγενέτα Noun: masculine nominative dual, Noun: masculine vocative dual, Noun: masculine accusative dual, Noun: masculine vocative singular, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine nominative singular of ἐκγενέτης
ἐκγενέτης, ου, ὁ,
- = ἔκγονος, δεσπόταις ... Λακεδαίμονος ἐκγενέταισι E. Andr. 128 codd. (lyr.), cf. Ba. 1155 (lyr.).
descendiente, vástago
τοῦ δράκοντος Πενθέος ἐκγενέτα
de Penteo el descendiente del dragón
ἐκ·γενέτης, ου (ὁ) c. ἔκγονος, Eur. Andr. 128 (dat. pl. poét. -γενέταισι), Bacch. 1153 (gén. -γενέτα).
Étym. ἐκ, γενέτης.
ἐκγενέτης, ὁ, = ἔκγονος, τινός, Eur. Andr. 128, Bacch. 1153.
ἐκγενέτης, ου,
= ἔκγονος, Eur.