ἐκκλίνω
ἐκκλίνω, to bend out of the regular line
Could not find ἐκκλίνομεν in Logeion dictionaries.
ἐκκλίνομεν aorist active subjunctive 1st plural, present active indicative 1st plural, imperfect active indicative 1st plural of ἐκκλίνω
- bend out of the regular line, bend outwards or away, opp. ἐγκλίνω, Hp. Art. 38 (s.v.l.); change the form of a word, Pl. Cra. 404d.
- 2 dislocate, Hp. Art. 7 (Pass.).
- 3 embezzle, Dionys.Com. 3.10.
- 4 pervert, δικαιώματα LXX 1 Ki. 8.3.
- II intr., turn away, ἀπό τινος Th. 5.73, LXX Nu. 22.32(33); ἐκ τῆς ὁδοῦ ib. 23; ἐκ νόμου θεοῦ ib. Jb. 34.27: abs., give ground, retire, X. Cyr. 1.4.23; give way, fall from its place, Id. Cyn. 6.10.
- 2 c. acc., avoid, shun, ἐ. τι καὶ μὴ πράττειν Pl. Lg. 746c; ἐπερχόμενον ἐ. νέφος Demad. 15; τὴν τῶν θηρίων ἔφοδον Plb. 1.34.4; στρατείαν Id. 5.42.4, etc.:—Pass., Epict. Ench. 2.
- 3 with Prep., turn away or aside towards, κατά τι X. Cyr. 7.1.30; ἐπὶ τὰς ἔξω οἰκίας BGU 1215.9 (iii B.C.); ἐ. εἰς δῆμον, εἰς ὀλιγαρχίαν, decline into a democracy or oligarchy, Arist. Pol. 1273a5; πρός τινα visit a person on oneʼs journey, LXX Ge. 19.3.
I tr.
1 descolocar, cambiar la disposición u orientación
ἐὰν δὲ ἐκκλίνῃ τὸν στοῖχον ἡ ἄρκυς
si la red descoloca la disposición en línea
• medic. dislocar en v. pas.
χρὴ ... τὸ ... ἐκκεκλιμένον ὠθεῖν ἐς τὴν φύσιν
hay que presionar la parte dislocada hacia su posición natural
• desencajar, desplazar un bloque de piedra defectuoso de un muro
μισθω[τοῖς τὸμ] πῶρον ἐκκλίσασιν ἐκ τῆς Μινοΐας
2 cambiar la forma, alterar
ἐκκλίνουσι τὸ ὄνομα
• sent. moral pervertir
ἐλάμβανον δῶρα καὶ ἐξέκλινον δικαιώματα
de unos jueces corruptosοὐκ ἐκκλινοῦσιν κρίσιν
3 c. ac. de animados o abstr. hacer de lado, apartar de uno, evitar frec. en la fil. estoica
οὐδέποτε παρόντας μὲν αὐτοὺς (ξένους) ἐκκλινεῖς
εἰ ἡ ἀρετὴ τὰ μὲν διωθεῖ καὶ ἐκκλίνει τῶν ἀδιαφόρων ..., τὰ δὲ αἱρεῖται καὶ ἐκλέγεται
γάμον
(τοὺς σπουδαίους) ἐκκλίνειν γὰρ τὸ πράττειν τι παρὰ τὸ καθῆκον
que (los virtuosos) declinan toda acción que sea contraria al deberτὴν ... αἴσθησιν ἐκκλίνοντες ὡς οὖσαν οὐκ ἀκριβῆ
τὰς ὁρμὰς ἐκκλίνομεν
τὸν λέοντα δ' ἐκκλίνων
τὰ κακὰ ἐκκλίνομεν
τοῦ βίου τὴν ἅλμην
• c. ac. concr., fig. cóm. hurtar, escamotear
κἂν τέμαχος ἐκκλίνῃς τι, καὶ τοῦτ' ἐστὶ σόν
• rehuir, retroceder ante, dejar de afrontar frec. en decr. honoríf.
οὐθένα δὲ οὔτε πόνον οὔτε κίνδυνον ἐκκεκλικὼς ἕνεκεν τοῦ κοινοῦ συμφέροντος
οὔτε κίνδυνον οὔτε κακοπαθίαν οὐδεμίαν ἐκκέκ[λ]ικεν
κακοῦ ἔχθραν οὐδεμίαν ἐκκλείνων
• abs. rehusar, negarse
<δ>ιὰ τὸ πάντας ἐκκλίνειν χάριν τῆς <δ>απάνης
II intr., gener. c. constr. de lugar real o fig.
1 apartarse, desviarse
παρῆλθε καὶ ἐξέκλινεν ἀπὸ σφῶν τὸ στράτευμα
ἐξέκλινεν ἡ ὄνος ἐκ τῆς ὁδοῦ
ἐξέκλιναν πρὸς αὐτόν
• en sent. moral desviarse
ἔκκλινον ἀπὸ κακοῦ
• tb. en sent. moral neg. desviarse del buen camino
πάντες ἐξέκλιναν ἅμα ἠχρεώθησαν
todos se desviaron del buen camino y se echaron a perderταύτης (τῆς ὁδοῦ) πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐκκλίνοντες
2 táct., de tropas retirarse, replegarse
ἐκκλίνουσι καὶ φεύγουσιν
• gener. alejarse, marcharse de un lugar PTor.Choachiti 11.33 (II a.C.).
3 c. εἰς y ac. tender a
τῆς πολιτείας τὰ μὲν εἰς δῆμον ἐκκλίνει μᾶλλον, τὰ δ' εἰς ὀλιγαρχίαν
1. met acc. ombuigen:
2. intrans. afbuigen, afwijken:
- 1to bend out of the regular line: intr. (sub. ἑαυτόν) to turn away, give ground, retire, Thuc., Xen.:—also c. acc. to avoid, shun, τι Plat.
- 2to turn aside towards, κατά τι Xen.
-
…ἐν αὐτῷ κατὰ τὴν ἀπὸ τῆς ἑσπέρας ἀνάβασιν, ὑποκάτω μὲν τῶν τῆς ἄκρας τειχῶν, πρὸς δὲ τὴν ἄρκτον ἐκκλίνον. τοῦ δὲ βασιλείου τὸ τεῖχος ἦν ὕψει μέγα καὶ καρτερόν, πύργους ἔχον ἑξηκονταπήχεις ἐγγωνίους τέτταρας. ἥ τε…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…, ἢ τοιοῦτόν τι διʼ ὅπερ καὶ σύνεστιν αὐτῇ ὁ Ἅιδης σοφὸς ὤν, διότι τοιαύτη ἐστίν νῦν δὲ αὐτῆς ἐκκλίνουσι τὸ ὄνομα εὐστομίαν περὶ πλείονος ποιούμενοι τῆς ἀληθείας, ὥστε Φερρέφατταν αὐτὴν καλεῖν. ταὐτὸν δὲ καὶ περὶ τὸν Ἀπόλλω…
Plato, Cratylus
-
…, μηδὲν ἀπολείπειν τῶν καλλίστων τε καὶ ἀληθεστάτων, ᾧ δὲ ἀδύνατόν τι συμβαίνει τούτων γίγνεσθαι, τοῦτο μὲν αὐτὸ ἐκκλίνειν καὶ μὴ πράττειν, ὅτι δὲ τούτου τῶν λοιπῶν ἐγγύτατά ἐστιν καὶ συγγενέστατον ἔφυ τῶν προσηκόντων πράττειν, τοῦτʼ αὐτὸ…
Plato, Laws
-
…γνῶθι πῶς αὐτὴν ἀνέγνωκα. ἀνδράποδον, οὐ τοῦτο ζητῶ, ἀλλὰ πῶς ὁρμᾷς καὶ ἀφορμᾷς, πῶς ὀρέγῃ καὶ ἐκκλίνεις, πῶς ἐπιβάλλῃ καὶ προςτίθεσαι καὶ παρασκευάζῃ, πότερα συμφώνως τῇ φύσει ἢ ἀσυμφώνως. εἰ γὰρ συμφώνως, τοῦτό…
Epictetus, Discourses
-
…ἔφυγον διὰ τὸ πολλαπλασίους εἶναι τοὺς Καρχηδονίους. τῶν δὲ πεζῶν οἱ ταχθέντες ἐπὶ τοῦ λαιοῦ κέρως, ἅμα μὲν ἐκκλίνοντες τὴν τῶν θηρίων ἔφοδον, ἅμα δὲ καταφρονοῦντες τῶν μισθοφόρων ὥρμησαν ἐπὶ τὸ δεξιὸν κέρας τῶν Καρχηδονίων · τρεψάμενοι δὲ…
Polybius, Histories
-
…, ἐν κακοῖς ἦσαν καὶ πάλιν διʼ ὀργῆς τὸν Μωυσῆν ἐποιοῦντο. ὁ δὲ τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθους πρὸς μικρὸν ἐκκλίνας ἐπὶ λιτὰς τρέπεται τοῦ θεοῦ παρακαλῶν ὡς τροφὴν ἔδωκεν ἀπορουμένοις οὕτως καὶ ποτὸν παρασχεῖν, διαφθειρομένης καὶ τῆς ἐπὶ τροφῇ…
Flavius Josephus, Antiquities of the Jews
-
…Ἑλένης μνημείων πύλης διεκπαίουσι τῆς ἵππου, καὶ τοὺς μὲν ἔτι κατὰ τὴν ὁδὸν θέοντας ἀντιμέτωποι στάντες ἐκώλυσαν συνάψαι τοῖς ἐκκλίνασι, τὸν δὲ Τίτον ἀποτέμνονται σὺν ὀλίγοις. τῷ δὲ πρόσω μὲν ἦν χωρεῖν ἀδύνατον · ἐκτετάφρευτο γὰρ ἀπὸ τοῦ…
Flavius Josephus, Jewish War
-
…τῆς σωτηρίας ἑτοίμην παρασκευάζουσα. πλὴν δύο μὲν αὐτάνδρους νῆας ἀποβαλόντες, τεττάρων δὲ τοὺς ταρσοὺς καὶ τοὺς ἐπιβάτας ἔφευγον ἐκκλίναντες εἰς γῆν. ἐπικειμένων δὲ τῶν Ῥωμαίων αὐτοῖς ἐκθύμως, τὰς μὲν ναῦς ἐξέβαλον εἰς τὸν αἰγιαλόν, αὐτοὶ δʼ…
Polybius, Histories
-
…φαινομένῳ ἀληθεῖ ; οὐδείς. ἐνθάδʼ οὖν ὁρᾶτε, ὅτι ἔστι τι ἐν ὑμῖν ἐλεύθερον φύσει. ὀρέγεσθαι δʼ ἢ ἐκκλίνειν ἢ ὁρμᾶν ἢ ἀφορμᾶν ἢ παρασκευάζεσθαι ἢ προτίθεσθαι τίς ὑμῶν δύναται μὴ λαβὼν φαντασίαν λυσιτελοῦς ἢ μὴ καθήκοντος ; οὐδείς…
Epictetus, Discourses
-
…εἰς ὄνησιν τεινούσης, ἀλλʼ οὐχὶ τῆς δημώδους καὶ εἰς διαστροφὴν ἠθῶν ἀντέχῃ παιδείας. ὁ δὲ φιλοσοφίας ὠρεγμένος, ἐκκλίνων δὲ τὴν πολυθρύλητον ἡδονήν, ἣ τινῶν θηλύνει νέων ψυχάς, φανερός ἐστιν οὐ μόνον φύσει πρὸς εὐγένειαν κλίνων ,…
Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers