ἐλεεινός
ἐλεεινός, finding pity, pitied
Could not find ἐλεεινὴ in Logeion dictionaries.
ἐλεεινὴ feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἐλεεινός
- finding pity, pitied, δός μʼ ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν Il. 24.309; moving pity, piteous, 23.110, etc.; ἐλεινὸς εἰσορᾶν piteous to behold, A. Pr. 248; ἐλεινὸν ὁρᾷς thou lookest piteous, S. Ph. 1130 (lyr.); ἐσθῆτʼ ἐλεινήν Ar. Ach. 413; ἵνʼ ἐλεινοὶ τοῖς ἀνθρώποις φαίνοιντʼ εἶναι Id. Ra. 1063; ἐλεινοὶ οἱ ἀδικοῦντες Lys. 24.7; ποιῶν ἑαυτὸν ὡς ἐλεινότατον D. 21.186; -ότερος ἀνθρώποις τε καὶ θεοῖς Pl. Lg. 729e.
- b having received mercy, LXX ll.cc.
- 2 showing pity, ἐ. δάκρυον a tear of pity, Od. 8.531, 16.219, Men. l.c.; οὐδὲν ἐλεινόν no feeling of pity, Pl. Phd. 59a, cf. R. 606b.
- II Adv. ἐλεεινῶς, Att. ἐλεινῶς, pitiably, S. Ph. 870, Ar. Th. 1063; ἐλεινῶς διακεῖσθαι D. 19.81: neut. pl. ἐλεεινά as Adv., Il. 2.314.
I
1 de pers. que merece piedad, digno de compasión, del que uno se apiada
δός μ' ἐς Ἀχιλλῆος φίλον ἐλθεῖν ἠδ' ἐλεεινόν
habla Príamoἵν' ἐλεινοὶ τοῖς ἀνθρώποις φαίνοιντ' εἶναι
ἐ. ἦν ἂν μᾶλλον ἢ δραστήριος
ὁ ξένος ... ἐλεεινότερος ἀνθρώποις καὶ θεοῖς
οἱ καὶ τοῖς ἐχθροῖς ἐλεινοὶ ὄντες
ἐλεινότατον ποιὼν ἑαυτόν
ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν
• c. gen. de causa
ἐλεεινοὶ τοῦ πάθους ... γενόμενοι
ὁ δὲ ἀποθνῄσκει ... ἐ. μὲν τῆς ἡλικίας
• patético, desdichado
νέκυς
φίλοις ἐ. εἰσορᾶν ἐγώ
• neutr. plu.
αἰαῖ ἐλεινὰ παθοῦσα Περιστερή
• en interj. miserable, desgraciado
ὦ ἐλεινή
¡ay desdichada!ὦ ἐλεειναὶ ... ἔρρετε
en una maldición, ref. a las Harpías
• biz., como epít. de monjes crist. en cartas dirigidas a un superior mísero, humilde
ἀββ(ᾶ) Ἀνδρέας ἐ.
2 de concr. que da pena, miserable
ἐσθής
ἡ τροφή
3 de abstr. penoso, lastimero
δάκρυον
τῆς δ' ἐλεεινοτάτῳ ἄχεϊ φθινούθουσι παρειαί
sus mejillas se marchitan por un dolor penosoφωνή
τὰ ἐλεινὰ ταῦτα δράματα
ἡ ἐπιφάνεια τοῦ σώματος
ἀτυχία
τὰ σχήματα
ἄλγεα
ἱκεσίαι
ὥστ' ἐλεεινὸν τὸ χρῆμα τῆς συναυλίας εἶναι
• neutr. subst. τὸ ἐ. sentimiento de conmiseración Pl.R.606b
• plu. τὰ ἐλεινά sucesos tristes, penalidades
ὅταν ... ᾄδῃς ... τῶν περὶ Ἀνδρομάχην ἐλεινῶν τι
cuando cantas alguna de las penalidades de Andrómacaἐλεεινὰ ἢ δεινὰ ... παρασκευάζειν
• neutr. plu. como adv. lastimeramente
τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας
devoró a los que gorjeaban lastimeramenteτὸν δ' ὁ γέρων ἐλεεινὰ προσηύδα
II adv. -ῶς
1 lamentablemente, lastimeramente
κλάειν
διακεῖσθαι
ἀπώλλυντο
2 con piedad, compasivamente
τλῆναί σ' ἐ. ὧδε τἀμὰ πήματα
οὐκ ἔδει ὑμᾶς οὕτως ἐ. ἐκφυγεῖν τὴν δίκην
1. medelijden opwekkend:
2. die getuigt van medelijden:
• Ἐλεεινά, adv ., Il. 2.314 u. Sp.;
• ἐλεεινῶς , Dem. Vgl. ἐλεινός.
[ἔλεος.]
- 1
That is a fitting object of pity, pitiable, piteous: νέκυν Il. 23.110. Cf. Il. 21.273: δάκρυον (caused by feelings worthy of pity) Od. 8.531, Od. 16.219. Cf. Od. 19.253.
In comp. ἐλεεινότερος Il. 24.504.
In superl. ἐλεεινότατος Od. 8.530.
- 2
Moving or finding pity: φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν Il. 24.309: Od. 6.327.
- 3
In neut. pl. ἐλεεινά
as adv., in piteous wise Il. 2.314, Il. 22.37, 408.
- 1
Strong 1652
pitiable, miserable: Re 3:17; comparat., I Co 15:19.†
- Ifinding pity, pitied or moving pity, pitiable, piteous, Hom., etc.; ἐλεινὸς εἰσορᾶν piteous to behold, Aesch.; ἐλεινὸν ὁρᾷς thou lookest piteous, Soph.; ἐσθῆτʼ ἐλεινήν Ar.; ποιῶν ἑαυτὸν ὡς ἐλεεινότατον Dem.
- 2shewing pity, pitying, ἐλ. δάκρυον a tear of pity, Od.; οὐδὲν ἐλεεινόν no feeling of pity, Plat.
- IIadv. ἐλεεινῶς, in Attic Poets ἐλεινῶς, pitiably, Soph.; neut. pl. ἐλεεινά as adv., Il.
-
…οὔτʼ, ἂν ἡμεῖς ποιῶμεν, ὑμᾶς ἐπιτρέπειν, ἀλλὰ τοῦτο αὐτὸ ἐνδείκνυσθαι, ὅτι πολὺ μᾶλλον καταψηφιεῖσθε τοῦ τὰ ἐλεινὰ ταῦτα δράματα εἰσάγοντος καὶ καταγέλαστον τὴν πόλιν ποιοῦντος ἢ τοῦ ἡσυχίαν ἄγοντος. χωρὶς δὲ τῆς δόξης, ὦ ἄνδρες…
Plato, Apology
-
…ἰέναι, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖσε ἀφικόμενον εὖ πράξειν εἴπερ τις πώποτε καὶ ἄλλος. διὰ δὴ ταῦτα οὐδὲν πάνυ μοι ἐλεινὸν εἰσῄει, ὡς εἰκὸς ἂν δόξειεν εἶναι παρόντι πένθει, οὔτε αὖ ἡδονὴ ὡς ἐν φιλοσοφίᾳ ἡμῶν ὄντων ὥσπερ εἰώθεμεν…
Plato, Phaedo
-
…οἰμώξας ἐγεγώνει λισσόμενος φίλον υἱόν · ὃ δὲ προπάροιθε πυλάων ἑστήκει ἄμοτον μεμαὼς Ἀχιλῆϊ μάχεσθαι · τὸν δʼ ὃ γέρων ἐλεεινὰ προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς · Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον οἶος ἄνευθʼ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον…
Homer, Iliad
-
…δηρὸν δʼ ἄφθογγος γένετο χρόνον, οὐδέ τι παιδὸς μνήσατο τηλυγέτοιο ἀπὸ δαπέδου ἀνελέσθαι. τοῦ δὲ κασίγνηται φωνὴν ἐσάκουσαν ἐλεεινήν, κὰδ δʼ ἄρʼ ἀπʼ εὐστρώτων λεχέων θόρον · ἣ μὲν ἔπειτα παῖδʼ ἀνὰ χερσὶν ἑλοῦσα ἑῷ ἐγκάτθετο κόλπῳ ·…
NA, Homeric Hymns
-
…κονίην δʼ ὑπέρεπτε ποδοῖιν. Πηλεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν · Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ τίς με θεῶν ἐλεεινὸν ὑπέστη ἐκ ποταμοῖο σαῶσαι · ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι. ἄλλος δʼ οὔ τις μοι τόσον αἴτιος Οὐρανιώνων ,…
Homer, Iliad
-
…με παντελῶς θανεῖν ἢ γῆς ἄτιμον τῆσδʼ ἀπωσθῆναι βίᾳ. τὸ γὰρ σόν, οὐ τὸ τοῦδʼ, ἐποικτίρω στόμα ἐλεινόν · οὗτος δʼ ἔνθʼ ἂν ᾖ στυγήσεται. στυγνὸς μὲν εἴκων δῆλος εἶ, βαρὺς δʼ, ὅταν θυμοῦ περάσῃς…
Sophocles, Oedipus Tyrannus
-
…. ὣς φάτο, τοῖσι δὲ πᾶσιν ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο · μυρομένοισι δὲ τοῖσι φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς ἀμφὶ νέκυν ἐλεεινόν. ἀτὰρ κρείων Ἀγαμέμνων οὐρῆάς τʼ ὄτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην πάντοθεν ἐκ κλισιῶν · ἐπὶ δʼ ἀνὴρ ἐσθλὸς ὀρώρει…
Homer, Iliad
-
…οἰωνοί, φῆναι ἢ αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες, οἷσί τε τέκνα ἀγρόται ἐξείλοντο πάρος πετεηνὰ γενέσθαι · ὣς ἄρα τοί γʼ ἐλεεινὸν ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυον εἶβον. καί νύ κʼ ὀδυρομένοισιν ἔδυ φάος ἠελίοιο, εἰ μὴ Τηλέμαχος προσεφώνεεν ὃν πατέρʼ αἶψα…
Homer, Odyssey
-
…μήτηρ τίλλε κόμην, ἀπὸ δὲ λιπαρὴν ἔρριψε καλύπτρην τηλόσε, κώκυσεν δὲ μάλα μέγα παῖδʼ ἐσιδοῦσα · ᾤμωξεν δʼ ἐλεεινὰ πατὴρ φίλος, ἀμφὶ δὲ λαοὶ κωκυτῷ τʼ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ κατὰ ἄστυ. τῷ δὲ μάλιστʼ ἄρʼ ἔην ἐναλίγκιον…
Homer, Iliad
-
…ἐπεὶ πάρος οὔ ποτʼ ἄκουσας ῥαιομένου, ὅτε μʼ ἔρραιε κλυτὸς ἐννοσίγαιος. δός μʼ ἐς Φαίηκας φίλον ἐλθεῖν ἠδʼ ἐλεεινόν. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, τοῦ δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη. αὐτῷ δʼ οὔ πω φαίνετʼ ἐναντίη · αἴδετο γάρ…
Homer, Odyssey