ἐνδιαιτάομαι
ἐνδιαιτάομαι, to live
- live or dwell in a place, ἐν τῷ ἱρῷ Hdt. 8.41; μνήμη παρʼ ἑκάστῳ ἐ. Th. 2.43; οἰκία ἡδίστη ἐνδιαιτᾶσθαι X. Mem. 3.8.8, cf. Crates Theb. 15; ἐπίνοια ἐ. ἡμῖν Plu. Cons.ux. 2.608e; ἡδονὴ ἐ. τῇ γνώμῃ Lib. Or. 64.116.
1 vivir, habitar c. suj. de pers. o anim.
ὄφιν μέγαν ... ἐνδιαιτᾶσθαι ἐν τῷ ἱρῷ
ὅπως (οἰκία) ἡδίστη τε ἐνδιαιτᾶσθαι καὶ χρησιμωτάτη ἔσται
ὡς ἐν οἰκητηρίοις
ὄρνις ... ἀεὶ τῇ θαλάττῃ ἐνδιατωμένη
• fig. c. suj. de abstr. habitar, permanecer
ἄγραφος μνήμη παρ' ἑκάστῳ ... ἐνδιαιτᾶται
τὴν ἐπίνοιαν αὐτῆς ἐνδιαιτᾶσθαι καὶ συμβιοῦν ἡμῖν
τὴν ψυχὴν τοῦ ἐρῶντος ἐνδιαιτᾶσθαι τῇ τοῦ ἐρωμένου
τῷ θεῷ ... ἐνδιαιτᾶσθαι δεῖ τὸ ἅγιον πνεῦμα
ἐν ᾧ (κόσμῳ) ψυχὴ ἐνδιαιτᾶται
2 permanecer, residir temporalmente
τῇ Ῥώμῃ
καθ' ἃς (ἡμέρας) ἐνδιαιτᾶσθαι τῷ ναῷ τοῖς μὴ ἱερωμένοις ἀπηγόρευτο
- Dep. to live or dwell in a place, Hdt., Thuc., etc.