Logeion | ἐξαπόλλυμι

ἐξαπόλλῡμι ( ἐξαπολλ-ύων prob. cj. in A. Ch. 837 (lyr.)),

destroy utterly, A. l.c., S. El. 588, E. Heracl. 950, Thphr. HP 8.7.2, etc.
- II Pass., with pf. 2 ἐξαπόλωλα: aor. 2 ἐξαπωλόμην:—perish utterly out of, c. gen., Ἰλίου ἐξαπολοίατʼ Il. 6.60; ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια 18.290; ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε Od. 20.357; σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός A. Ag. 528: abs., perish utterly, Hdt. 4.173, S. Fr. 236.

A c. ἐκ separat., intr. en v. med. y perf. act., c. suj. de cosa o abstr. desaparecer de c. gen. ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια Il.18.290, ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε Od.20.357, εἰ τῶν χρωμάτων τὸ μέλαν ἐξαπόλοιτο Plu.2.1067a.

B c. ἐκ perfectivo

I tr. en v. act.

1 c. ac. de pers. o anim. matar, aniquilar πατέρα S.El.588, ὕδρας λέοντάς τ' ἐξαπολλύναι E.Heracl.950, τοῖς πόνοις ἐξαπολέσαι τοὺς Ἰσραηλίτας I.AI 2.204, cf. Orac.Sib.l.c., en v. pas. ἐξαπολλυμένων ἀσεβῶν LXX Sap.10.6.

2 c. ac. de cosa destruir por completo, arruinar πάντ' οἶκον ἐξαπώλεσεν E.Tr.1215, τήν γε πόαν ἐξαπόλλυσι (ὁ ἐρέβινθος) Thphr.HP 8.7.2, cf. CP 4.14.5, κλῆρον ... δόμων ... ἐξαπόλεσσεν Man.l.c.

II intr. en v. med. y perf. act.

1 c. suj. ref. seres vivos morir, perecer πάντες Ἰλίου ἐξαπολοίατ' ojalá perezcan todos los de Ilión, Il.l.c., οὗτοι ἐξαπολώλασι τρόπῳ τοιῷδε Hdt.4.173, πίτυς ... ἐκκοπεῖσα ... πανώλεθρος ἐξαπόλλυται Hdt.6.37, σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός A.A.528, καὐτὸς ἐξαπώλετο S.Fr.236, γῆ ... ἐξαργηθεῖσα δι' ἀμέλειαν ἐξαπόλλυται Plu.2.2e, en imprecaciones funerar. ὃς ἂν τοῦτο τὸ ἔργον συλήσῃ, σεσυλημένος ἐξαπόλοιτο IHeracl.Pont.12 (imper.), cf. INikaia 1251.4 (III d.C.?).

2 c. suj. de cosa o abstr. aniquilarse, destruirse o desaparecer por completo ἐὸν ἐξαπολέσθαι ἀνήνυστον καὶ ἄπυστον que el ser desaparezca por completo es imposible y desconocido Emp.B 12.2, πῇ δέ κε κἠξαπόλοιτο, ἐπεὶ τῶνδ' οὐδὲν ἔρημον; ¿y cómo podrían desaparecer, si no hay nada vacío fuera de ellos? ref. a los elementos, Emp.B 17.33, τὰ δ' ἐξαπόλωλε τῶν ἀναθημάτων otras ofrendas han desaparecido Hdt.1.92, ἐξαπώλετο ἡ τελετή Hdt.2.171, ἡ φρόνησις ἐξαπόλλυται Hp.Flat.14, ἡ ἀδὴν ... ἐξαπόλλυται Hp.Gland.1, Χαρίτων ἐξαπόλωλεν ἔαρ AP 7.599 (Iul.Aegypt.).

3 econ. consumirse, gastarse, perderse ὅπως ἂν μὴ τοῦτο (χρυσίον) ἐξαπόλοιτο Iust.Nou.160 proem. (p.738), εἰ μὴ μέλλοι δίδοσθαι κατ' ἔτος, ἀλλὰ πρὸς ἅπαξ καταβληθὲν εἶτα τελείως ἐξαπόλοιτο Cod.Iust.1.3.55.1.

ἐξ·απόλλυμι [ῡ] (ao. ἐξαπώλεσα)

I détruire complètement, Eschl. Ch. 837 ; Soph. El. 588 ; Eur. Her. 950 ||

II intr. (au pf. ἐξαπόλωλα, et au moy. ἐξαπόλλυμαι)

1 disparaître de, gén. Ἰλίου, Il. 6, 60, d’Ilion ; οὐρανοῦ, Od. 20, 357, du ciel (en parl. du soleil) ; χθονός, Eschl. Ag. 528, de la terre ||

2 être détruit de fond en comble, anéanti, Hdt. 4, 173 ; Soph. fr. 226 ||

➳ Ao. 2 moy. opt. 3 pl. poét. ἐξαπολοίατο, Il. 6, 60.

ἐξ-απόλλυμι
1. act. met acc. vernietigen.
2. med., intrans., met perf. act. ten onder gaan, geheel verdwijnen: ἠέλιος δὲ οὐρανοῦ ἐξαπόλωλε de zon is geheel verdwenen van de hemel Od. 20.357.

ἐξαπόλλυμι, [ῡ], (ὄλλυμι), gänzlich vernichten, vertilgen ; τὸν αἴτιον δʼ ἐξαπολλὺς μόρου Aesch. Ch. 824 ; πατέρα τὸν ἀμὸν ἐξαπώλεσας Soph. El. 578, töten ; Eur. Tr. 1215 u. öfter. – Med., mit dem perf. II. ἐξαπόλωλα, daraus untergehen, verschwinden, Ἰλίου, aus Ilios, Il. 6.60 ; κειμήλια δόμων 18.290 ; ἠέλιος οὐρανοῦ Od. 20.357 ; – gänzlich verschwinden, zu Grunde gehen, σπέρμα πάσης ἐξαπόλλυται χθονός Aesch. Ag. 514 ; Her. 4.173 u. Plut.

†ἐξαπόλλυμι

[ἐξ- 1 + ἀπ-, ἀπο- 7.]

3 sing. pf. ἐξαπόλωλε Il. 18.290: Od. 20.357.

3 pl. aor. opt. mid. ἐξαπολοίατο Il. 6.60.

To perish out of, disappear from.

With genit.: πάντες Ἰλίου Il. 6.60. Cf. Il. 18.290: Od. 20.357.

ἐξαπόλλυμι , aor. mid. opt. 3 pl. -λοίατο, perf. -όλωλε: perish utterly from, w. gen., Ἰλίου, δόμων, οὐρανοῦ, Il. 6.60, Il. 18.290, Od. 20.357.

ἐξαπόλλυμι fut. -ολέσω Attic -ολῶ

- Ito destroy utterly, Trag., etc.
- IIMid., with perf. 2 ἐξαπόλωλα, aor2 ἐξαπωλόμην:— to perish utterly out of a place, c. gen., Hom., Aesch.:—absol. to perish utterly, Hdt.

Menu

Word wheel

ἐξαπόλλυμι

Saved

Recent