ἐξαπορέω
ἐξαπορέω, to be in great doubt
- great doubt or difficulty, Plb. 4.34.1; τοῖς πράγμασι Arist. Ath. 23.1:—Med., ἀπορούμενοι, ἀλλʼ οὐκ ἐ. 2 Ep.Cor. 4.8: so in aor. Pass. ἐξηπορήθην LXX Ps. 87(88).15, D.S. 24.1, Plu. Alc. 5; ἐξαπορηθῆναι ἀργυρίου to be without money, D.H. 7.18; τῶν κοινῶν ἐξηπορημένων SIG 495.12 (Olbia, iii B. C.), cf. PEleph. 2.10 (iii B. C.).
I intr.
1 desesperar completamente c. dat.
τῶν ... στρατηγῶν ἐξαπορησάντων τοῖς πράγμασι
τοῖς δὲ λογισμοῖς ἐξηπόρουν
ἀπορούμενοι ἀλλ' οὐκ ἐξαπορούμενοι
perplejos pero no desesperados
• en v. med.-pas. mismo sent., c. gen.
ἐβαρήθημεν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν
nos vimos abrumados hasta el punto de desesperar incluso de seguir con vida
2 estar en grandes dificultades
ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξαπορήσας ... ἔφησεν
οὕτως ἐξηπόρησαν ὑπὸ τῆς ἀλογίας καὶ κακίας τῆς αὑτῶν
οἱ ... κατὰ πάντα τρόπον ἐξαποροῦντες
• en v. med.-pas. mismo sent.
τῶν κοινῶν ἐξηπορημένων
ὑψωθεὶς δὲ ἐταπεινώθεν καὶ ἐξηπορήθην
τοῦτ' ἀκούσαντες οἱ τελῶναι ἐξηπορήθησαν
ἐξαπορηθέντες δὲ οἱ Ῥωμαῖοι διὰ τὴν καῦσιν τῶν ὀργάνων
3 carecer de c. gen.
φυλακῆς ἐξαποροῦμεν
• en v. med.-pas. mismo sent., c. ac. de rel.
ἐὰν δέ τι ἐξαπορῶνται
si sufrieran alguna necesidad económicaὁπότ' ἐξαπορηθεῖεν ἀργυρίου
II tr. confundir, desconcertar
τίνα οὐκ ἂν ἐξηπόρησε τοῦτο τὸ τότε ῥηθέν;
Strong 1820
†
so in NT, depon. pass., to be utterly at a loss, be in despair: absol. (as Ps, l.c.), II Co 4:8; τοῦ ζῆν, II Co 1:8.†
- to be in great doubt or difficulty: so in Mid. and Pass., NTest., Plut.