ἐπαγγελτικός
ἐπαγγελτικός, given to promising
Could not find ἐπαγγελτικώτερόν in Logeion dictionaries.
ἐπαγγελτικώτερόν masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of ἐπαγγελτικός
ἐπαγγ-ελτικός, ή, όν,
- given to promising, ἐπεκλήθη Δώσων ὡς ἐ. Plu. Aem. 8; also [λόγος] πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐ. Phld. Rh. 2.2. S., cf. Iamb. Myst. 3.30. Adv. -κῶς Ath.Mech. 15.9: Comp. -κώτερον, εἰπεῖν too professorially, Arist. Rh. 1398b30.
- 2 promised, οὐ δύνασθαι τελεῖν τὸ ἐ. ἀργύριον SIG 832.7 (Epist. Hadr.).
ἐπαγγελτικός, ή, όν :
1 qui promet beaucoup, en mauv. part, Plut. Æmil. 8 ||
2 p. suite, présomptueux, Arstt. Rhet. 2, 23, 12 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. l. c.
Étym. ἐπαγγέλλω.
ἐπαγγελτικός, ή, όν, versprechend, der immer verspricht, aber Nichts hält, Plut. Aem. 8 ; ἐπαγγελτικώτερον εἰπών, mehr versprechend, d.i. kecker, Arist. rhet. 2.23