ἐπαγαίομαι
ἐπαγαίομαι, exult in
ἐπᾰγαίομαι, Pass.,
- exult in, κάρτεϊ A.R. 3.1262; feel a malignant joy in, ἄτῃ ib. 470: Ep. aor. ἐπαγάσσατο Epic. ap. Parth. 21; ἐπαγασσαμένη· ἐκπλαγεῖσα, Hsch. (ἐπατασσομένη cod.).
ἐπ·αγαίομαι [ᾰ] (impf. poét. ἐπαγαιόμην, ao. v. ci-dessous)
1 éprouver une joie méchante, se réjouir méchamment de, dat. A. Rh. 3, 470 ; Poèt. (Parth. 21, 18, ao. 3 sg. ἐπαγάσσατο) ||
2 p. ext. se réjouir de, s’enorgueillir de, dat. A. Rh. 3, 1262.
ἐπαγαίομαι, (ἀγαίομαι), worüber zürnen, neidische Schadenfreude empfinden, τινί, Ap.Rh. 3.470 ; sich freuen, κάρτεϊ 3.1162. S. ἐπάγαμαι.