ἐπάγρυπνος
ἐπάγρυπνος, wakeful, sleepless
ἐπάγρυπν-ος, ον,
- wakeful, sleepless, κηδεμονία Mitteis Chr. 77.11 (Sup., iv A. D.), cf. Vett.Val. 11.16, Aristaenet. 1.27.
ἐπ·άγρυπνος, ος, ον, privé de sommeil, d’où qui veille, Aristén. 1, 27.
Étym. ἐπί, ἄγρυπνος.
ἐπάγρυπνος, schlaflos, Sp.