ἐπαγγελτικός
ἐπαγγελτικός, given to promising
ἐπαγγ-ελτικός, ή, όν,
- given to promising, ἐπεκλήθη Δώσων ὡς ἐ. Plu. Aem. 8; also [λόγος] πρὸς τοὺς πολλοὺς ἐ. Phld. Rh. 2.2. S., cf. Iamb. Myst. 3.30. Adv. -κῶς Ath.Mech. 15.9: Comp. -κώτερον, εἰπεῖν too professorially, Arist. Rh. 1398b30.
- 2 promised, οὐ δύνασθαι τελεῖν τὸ ἐ. ἀργύριον SIG 832.7 (Epist. Hadr.).
ἐπαγγελτικός, ή, όν :
1 qui promet beaucoup, en mauv. part, Plut. Æmil. 8 ||
2 p. suite, présomptueux, Arstt. Rhet. 2, 23, 12 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. l. c.
Étym. ἐπαγγέλλω.
ἐπαγγελτικός, ή, όν, versprechend, der immer verspricht, aber Nichts hält, Plut. Aem. 8 ; ἐπαγγελτικώτερον εἰπών, mehr versprechend, d.i. kecker, Arist. rhet. 2.23