ἐπάγγελμα

ἐπάγγ-ελμα, ατος, τό,

• promise, profession, D. 19.178 (pl.); τὸ Πρωταγόρου ἐ. Arist. Rh. 1402a25, cf. Pl. Prt. 319a; ὑπὸ τοῦ μεγέθους τοῦ ἐ. οὐδὲν θαυμαστὸν ἀπιστεῖν Id. Euthd. 274a: pl., Metrod. ap. Phld. Rh. 1.88 S.; ἐπαγγέλματι, opp. κατʼ ἀλήθειαν, S.E. M. 1.182.
• • • 2 subject of a treatise, that which it purports to contain, τὸ ἐ. τοῦ λόγου D.H. Dem. 33; τὸ ἐ. τοῦ συγγράμματος Ael. Tact.Praef. 7.
    • 3 = ἐπαγγελία 7, Crito ap. Gal. 13.878, Id. ap. Aët. 15.16.
    • 4 art, profession, τὸ ἐ. τῆς ἀρτοποιΐας M.Ant. 3.2.

ἐπάγγελμα, τό, Ankündigung ; Dion.Hal. de vi Dem. 33 ; das Versprechen, καὶ ὑποσχέσεις 19.178 ; wie professio, das Fach, zu welchem sich Einer bekennt, ἐπαγγέλλεσθαι Plat. Prot. 319a, Euthyd. 274a. Dah. ἐπαγγέλματι μέν εἰσι τέχναι dem κατʼ ἀλήθειαν entggstzt, Sext.Emp. adv.gramm. 182.

ἐπάγγελμα from ἐπαγγέλλω ἐπάγγελμα, ατος, τό,

• a promise, profession, Dem.:— oneʼs profession, Plat.