ἑορτώδης
ἑορτώδης, festal, solemn
ἑορτ-ώδης, ες,
- festal, solemn, J. AJ 16.2.1, Ph. 1.450, al., Sch. Th. 5.54.
ἑορτώδης, ης, ες, c. ἑόρτιος, Jos. A.J. 16, 2, 1 ; Phil. 1, 450.
Étym. ἑορτή, -ωδης.
ἑορτώδης, ες, festlich, ἡμέρα Schol. Thuc. 5.54.