ἐπιφέρω

ἐπιφέρω, fut. ἐποίσω: aor. 1 ἐπήνεγκα: aor.2 ἐπήνεγκον: Arc. aor. 1 subj. 3 sg. ἐποίση Schwyzer 654.21:—Pass., fut. ἐποισθήσεται· ἐπενεχθήσεται, Hsch.:—

• bring, put or lay upon, σοὶ .. βαρείας χεῖρας ἐποίσει will lay heavy hands upon thee, Il. 1.89; χεῖρας ἐποίσει Od. 16.438; ἐπʼ ἀλλήλοισι φέρον πολύδακρυν Ἄρηα Il. 3.132, cf. 8.516; ἐπʼ ἰχθύσι κῆρα φέρουσα 24.82; so ἐ. δόρυ A. Eu. 766, cf. E. Supp. 1192, Ar. Av. 344 (lyr.); and in Prose, ἐ. τινὶ πόλεμον make war upon him, Hdt. 5.81, cf. Th. 1.141; ὅπλα Id. 4.16, 7.18, D. 37.36; ἐ. τὸ διάφορόν τισι to bring discord upon them, Th. 7.55; ἐ. δίκην, τιμωρίαν τινί, Pl. Lg. 943d; ἀμοιβήν τινι Plb. 1.84.10: abs., εἰ γὰρ ὧδʼ ἐποίσεις if you shall pursue your attack thus, Ar. Eq. 837.
• • • • b inflict, πληγήν, πληγάς τινι, J. AJ 2.14.2, PTeb. 331.10 (ii A.D.); vent, ὀργήν Ep.Rom. 3.5.
    • 2 place upon, esp. of placing offerings on the grave, ἐ. ἀπαρχάς Th. 3.58, cf. 2.34; τῷ νεκρῷ στέφανον Plu. Per. 36; ταφὴν εἴς τινα App. BC 1.73; τὰ ἐπιφερόμενα the offerings, Isoc. 9.1; lay on, apply, φάρμακον Pl. Ep. 354b; ἐ. τὰ στοιχεῖα ἐπὶ τὰ πράγματα Id. Cra. 424e.
    • 3 bring as a charge against, ἐ. τινὶ αἰτίην Hdt. 1.68, cf. 26, Antipho 5.38, Pl. Phd. 98a; ἔγκλημα E. Or. 766 (troch.); μέμψιν Ar. Ra. 1253 (lyr.); ψόγον Th. 1.70; ἐ. μωρίην, μανίην τινί, impute it to him, Hdt. 1.131, 6.112; ἀδικίας -ομένης Th. 3.42; τὴν Κλεοπάτραν αὐτῷ cast Cl. in his teeth, D.C. 50.1; τι ἐπί τινα Arist. EN 1143a27.
    • 4 bring, i.e. confer, impose, upon, in good or bad sense, ἐ. τιμὰν θνατοῖς Pi. O. 1.31; ἐλευθερίαν Th. 4.85; δουλείαν Id. 3.56.
    • 5 add to, increase, ἐ. τὴν ὑπερβολήν ib. 82; ὀργὰς ἐπιφέρειν τινί minister to his passions, gratify him, Cratin. 230, Th. 8.83 (cf. Sch.); for ἐπὶ ἦρα φέρειν, v. ἦρα.
    • 6 give a name to, ὄνομα ἐ. τινί Pl. Plt. 307b, R. 596a, al., Arist. Rh. 1408a7, al.; assign an attribute to a substantive, τῷ ἀνθρώπῳ χρώματα καὶ σχήματα καὶ κακίας καὶ ἀρετάς Pl. Sph. 251a.
    • 7 ἐ. ψῆφον to give a vote, D.H. 2.14.
    • 8 subjoin, add, A.D. Synt. 60. 26, al., Demetr. Eloc. 34, al., Alex.Aphr. in Sens. 5.9.
    • 9 adduce, cite, Εὐριπίδεια D.H. Comp. 4; παροιμίαν Demetr. Eloc. 122 (prob.); produce proofs, documents, etc., ἀποδείξεις POxy. 257.19 (i A.D.); κυρία ἡ συγγραφή, ὅπου ἂν -φέρηται PEleph. 2.16 (iii B.C.).
    • 10 in Logic, assert as a conclusion or inference, τὸ λῆγον, τὸ λοιπόν, Chrysipp.Stoic. 2.80; τὸ μὴ ἀκολουθοῦν Str. 2.1.21; ὅτι.. ib. 27; ὅσα ἐπιφέρουσιν ἄτοπα οἱ Ζήνωνος λόγοι Procl. in Prm. p.535 S.:—Pass., τὸ τοῖς ἐξ ὑποθέσεως ληφθεῖσιν ἐπιφερόμενον the conclusion which follows from the premises, Chrysipp.Stoic. 2.89, cf. Arr. Epict. 1.7.16.
  • II ἐπιφέρων, ὁ, a throw at dice, Eub. 57.6.
  • II Med., bring with or upon oneself, bring as a dowry, τι Lys. 19.14, D. 40.19; of soldiers, σιτία Plu. Sert. 13; ὕδωρ Str. 3.1.4.
  • • 2 consume (eat) in addition, οἱ μὲν πίνουσι μόνον, οἱ δὲ σιτίον -ονται Hp. Prorrh. 2.3:—Pass., -ομένη τροφή Sor. 1.52.
    • 3 wear or carry on oneʼs person, Hld. 8.11.
  • III Pass., rush upon or after, attack, assault, ὅς τις.. ἐπὶ νηυσὶ φέροιτο Il. 15.743; τισι Th. 3.23: abs., X. Cyr. 2.4.19, etc.; of a ship, bear down upon another, Hdt. 8.90; θάλαττα μεγάλη ἐπιφέρεται a great sea strikes the ship, X. An. 5.8.20; inveigh against, Hdt. 8.61: c. inf., to be eager to do, Plb. 29.24.5.
  • • • b of humours etc. in the body, τὸ -όμενον the accumulation of milk, Sor. 1.77; διαφορεῖν τὸ ἐπενεχθέν disperse the abscess, Gal. 1.137; cf. ἐπιφορά 1.5a.
    • 2 to be borne onwards, of a raft, Hdt. 2.96; ἐ. ἐπί τι to be led to an opinion, Arist. Sens. 443a22 (s.v.l.).
    • 3 impend, threaten, ἐ. κίνδυνος Plb. 2.23.7; mostly in part., προδεικνύειν τὰ ἐπιφερόμενα coming events, Hdt. 1.209, cf. 3.16; ἐ. κακά Antipho 2.1.7; ὑπεκστῆναι τὸν λόγον ἐπιφερόμενον Pl. Phlb. 43a; τὰ ἐ. the following (in speaking or writing), Plb. 3.6.8.
    • 4 of phrases, to be applied, ἡ λέξις -φέρεται τοῖς πράγμασιν Plu. Aud. 2.41c; but οἱ διὰ μακροῦ -φερόμενοι λόγοι sustained outbursts, Demetr. Eloc. 196.
    • 5 Gramm., follow, of letters in a word, D.T. 633.2, Heph. 1.4, al., etc.

ἐπιφέρω, (φέρω), beibringen, herbeiführen ;
   a) im feindlichen Sinne, σοὶ – βαρείας χεῖρας ἐποίσει Il. 1.89, wird Hand an dich legen, dich mißhandeln ; Od. 16.438, anfallen ; δόρυ δεῦρο Aesch. Eum. 736 ; χθόνα ἐς τήνδʼ ἐποίσειν πολέμιον παντευχίαν Eur. Suppl. 1191, wie ἐπίφερε πολέμιον ὁρμάν Ar. Av. 344, was in Prosa πόλεμον ἐπιφέρειν heißt, τινί, Jem. mit Krieg überziehen, bekriegen, Her. 5.81 ; Thuc. 1.140 ; Xen. u. A.; auch ὅπλα, Thuc. 2.18 ; Xen. Hell. 6.3.6 ; ἐπί τινα, D.Cass.; – δίκην τινί, Plat. Legg. XII.943d. – So auch πᾶσι δουλείαν ἐπέφερεν ὁ βάρβαρος Thuc. 3.56 ; αἰτίαν, vorwerfen, d.i. Schuld geben, aufbürden, Her. 1.26 ; Thuc. 3.46 ; Plat. Legg. IX.856e ; Dem. 23.216 ; mit bestimmter Angabe des Vorwurfs, μωρίην τινί, Torheit Schuld geben, Her. 1.131 ; μανίην 6.112 ; ἐπενείκασά οἱ μαχλοσύνην 4.154 ; ἔγκλημα Eur. Or. 767 ; τὸ κοινῇ τοῖς φιλοσόφοις ἐπιτιμώμενον ἐπιφέρων αὐτῷ καὶ διαβάλλων Xen. Mem. 1.2.31 ; DC. 50.1 sagt sogar ἐπέφερεν αὐτῷ τὴν Κλεοπάτραν καὶ τοὺς παῖδας, warf ihm die Kleopatra vor. – Pass., τὴν ἐπενεχθεῖσάν οἱ αἰτίην Her. 7.231 ; ἀδικίας ἐπιφερομένης Thuc. 3.42 ; – ψόγον, tadeln, ib. 1.70 ; vgl. τίνʼ ἄρα μέμψιν ἐποίσει ἀνδρί Ar. Ran. 1253 ; δίκην Plat. Legg. XII.943d.
   b) im guten Sinne, von guten Dingen, τιμήν Pind. Ol. 1.31 ; bes. von Weihgeschenken, Opfern u. Spenden, die man den Göttern oder den Toten darbringt, Long. 2.2 ; ἐπιφέρει τῷ αὑτοῦ ἕκαστος (νεκρῷ), ἤν τι βούληται Thuc. 2.34 ; πάντων ἀπαρχάς 3.59 ; τιμᾶντὸν τάφον τοῦ πατρὸς τῷ πλήθει καὶ τῷ κάλλει τῶν ἐπιφερομένων Isocr. 9.1 ; τάφους μὴ τυγχάνοντας τῶν νομιζομένων σπάνει τῶν ἐποισόντων 14.61 ; τῷ νεκρῷ στέφανον Plut. Pericl. 36 ; vgl. Schol. Ar. Plut. 678 ; – ταφὴν ἔς τινα, bestatten, App. B.C. 1.73 ; – ὀργάς τινι, seine Neigung darbringen, ihm zu Gefallen sein, Thuc. 8.83, wo der Schol. auch eine Stelle aus Cratin. beibringt. Ueberh. beibringen, zubringen, τὸ ἐναντίον αὐτῷ Plat. Phaed. 104e ; ὄνομά τινι, beilegen, Polit. 307b u. öfter ; χρώματά τινι Soph. 251a ; φάρμακον Ep. VIII.354b ; ὑπερβολήν τινος, steigern, Thuc. 3.82 ; λέξις ἐπιφέρεται πράγμασι, der Ausdruck wird bei den Dingen angewendet, Plut. de audit. 5. Auch = als Beiwort brauchen, Arist. rhet. 3.6 ; eines Andern Worte beibringen, anführen, übh. vortragen, Sp.; – ψῆφον, abstimmen, Dion.Hal. 2.14. – Ar. Eq. 837 ζηλῶ σε τῆς εὐγλωττίας· εἰ γὰρ ὧδʼ ἐπιφέρεις, μέγιστος Ἑλλήνων ἔσει, absolut, entweder wenn du die Zungenfertigkeit so als Waffe führst, oder von einem Fechterausdrucke, ἐπιφέρειν πληγάς, wenn du so losschlägst.
Med. oder pass.,
   a) darauf zustürzen, andringen, ἐπιφερομένη ναῦς Her. 8.90, vgl. 2.96 ; von Soldaten, Thuc. 4.67 ; τινί, 3.23 ; absolut, Plat. Legg. IV.706c. Vom Meere, ὅταν χειμὼν ᾖ καὶ θάλαττα μεγάλη ἐπιφέρηται, wenn das Meer hoch geht u. an das Schiff schlägt, Xen. An. 5.8.20 ; vom Adler, ἐπιφερόμενος ἔπαισε τὸν λαγώ Cyr. 2.4.19 ; mit Worten anfahren, Her. 8.61 ; πολλῶν ἐπιφερομένων πάλιν βοηθεῖν, mit Heftigkeit verlangen, daß, Pol. 29.9.5.
   b) darauf-, hinterherkommen, folgen, τὰ ἐπιφερόμενα προδεικνύουσι Her. 1.209, das Zukünftige, vgl. 3.16, wo, wie in φόβος τῶν ἐπιφερομένων κακῶν Antiph. 2 α 7, zugleich das drohend Herankommende darin liegt ; ἡ ἐπιφερομένη θερεία Pol. 1.25.7, der folgende Sommer ; χρεῖαι 3.88.2.
   c) mit sich bringen, Plut. Thes. 17 u. A.; bes. von der Frau, dem Manne als Mitgift zubringen, οὐδὲν ἐπιφερομένη Lys. 19.14 ; τάλαντον ἐπενεγκαμένη προῖκα Dem. 40.19, öfter.

†ἐπιφέρω

[ἐπι- 5.]

3 sing. fut. ἐποίσει Il. 1.89: Od. 16.438.

Aor. ἐπένεικα Il. 19.261.

To lay (a hand or one’s hands) upon.

With dat.: σοὶ χεῖρας Il. 1.89. Cf. Il. 19.261: Od. 16.438.

ἐπῐφέρω

• 1bring upon c. acc. Χάρις δʼ ἐπιφέροισα τιμάν (sc. θνατοῖς) O. 1.31

ἐπιφέρω , fut. ἐποίσει, aor. 1 inf. ἐπενεῖκαι: bear upon, only in unfavorable sense, χεῖρα, χεῖρας, lay hands upon, Il. 1.89, Od. 16.438; ‘touch,’ Il. 19.261.

ἐπιφέρω fut. ἐποίσω aor1 ἐπήνεγκα aor2 ἐπήνεγκον

• • Ito bring, put or lay upon, τί τινι Il., etc.; ἐπιφέρειν τινὶ πόλεμον, Lat. bellum inferre, to make war upon him, Hdt., Attic; so, ἐπ. δόρυ Aesch., etc.:— absol. to attack, assail, Ar.
  • • 2to bring offerings to the grave, Thuc.
    • 3to bring as a charge against, Hdt., Attic; so, ἐπ. μωρίην, μανίην τινί to impute it to him, Hdt., etc.
    • 4to confer or impose upon, in good or bad sense, Thuc.
    • 5to add to, increase, Thuc.
  • IIMid. to bring with or upon oneself, bring as dowry, Dem.
  • IIIPass. to rush upon or after, attack, assault, Il., Hdt., Attic
  • • 2to be borne onwards, Hdt.
    • 3to come after or next, ensue, τὰ ἐπιφερόμενα coming events, Hdt.