ἐπίκειμαι

ἐπίκειμαι, serving as Pass. to ἐπιτίθημι,

• to be laid upon, and so,
• • I of doors, to be put to or closed (cf. ἐπιτίθημι II), θύραι δʼ ἐπέκειντο φαειναί Od. 6.19: metaph., γλώσσῃ θύραι οὐκ ἐπίκεινται Thgn. 421.
  • • 2 generally, to be placed, lie in or on, c. dat., ἐπισκύνιον ἐπέκειτο προσώπῳ Theoc. 24.118; of troops, ὄχθαις Ἴστρου ἐ. Hdn. 2.9.1.
    • 3 of islands, νῆσοι ἐπὶ Λήμνῳ (-ου codd.) ἐπικείμεναι lying off Lemnos, Hdt. 7.6; so ἐ. τῇ Θρηΐκῃ ib. 185; ἐπὶ [τῇ Λακαίνῃ χώρῃ] ib. 235, cf. Th. 4.53: abs., αἱ νῆσοι αἱ ἐπικείμεναι the islands off the coast, Id. 2.14, cf. 4.44; πάσῃ ἐ. τῇ θαλάσσῃ lies right across the sea, of Crete, Arist. Pol. 1271b34; ἡ ἐπικειμένη τινὸς γῆ PTeb. 50.6 (ii B.C.).
  • II to be laid upon, ἐμοὶ σφρηγὶς ἐπικείσθω τοῖσδʼ ἔπεσι Thgn. 19 (so lit., σφραγὶς οὐκ ἐ. BGU 361 iii 29 (ii A.D.), etc.); ἐπίκειται ἀγνώμων σῇ κεφαλῇ στέφανος Thgn. 1259, cf. X. Oec. 19.13; ἐ. ἐπί τινος Hero Spir. 1.38, al., D.C. 67.16: metaph., κρατερὴ δʼ ἐπικείσετʼ ἀνάγκη Il. 6.458, cf. 1 Ep.Cor. 9.16; of a duty, οἷς ἐπέκειτο φροντίζειν Plu. An seni 2.786f.
  • • 2 press upon, be urgent in entreaty, Hdt. 5.104; press upon a retreating enemy, attack, Βοιωτοῖσι ib. 81; to be urgent against, Id. 6.49; ἐπεκείμην αὐτοῖς ἐνοχλῶν PLips. 36.7 (iv A.D.): abs., κἀπικείσομαι βαρύς E. Rh. 101; κἀπικείμενος βόα Ar. Eq. 252; Κλέων μʼ ὑπετάραττεν ἐπικείμενος Id. V. 1285; ἐ. λαμπρῶς Th. 7.71; πολὺς δʼ ἐπέκειτο Theoc. 22.90; of a crowd, ἐ. τινί Ev.Luc. 5.1.
    • 3 hang over, τηλικούτων ἐπικειμένων τῷ μοιχεύοντι κακῶν X. Mem. 2.1.5; of penalties, θάνατος ἡ ζημίη ἐπίκειται the penalty imposed is death, Hdt. 2.38, cf. 6.58, Arist. Pol. 1297a18; τῷ ἄρξαντι μεγάλα ἐπιτίμια ἐ. Antipho 4.4.7; ζημία . . ἐπέκειτο στατήρ Th. 3.70; ὁ ἐπικείμενος κίνδυνος Hdn. 1.13.4.
    • 4 of a name, to be imposed, Pl. Cra. 411c, Prt. 349c.
    • 5 metaph., σκώμματα ἐπικείμενα suitable to the purpose, pointed, Longin. 34.2.
    • 6 to be set in authority, ἐπὶ τοῦ πυρός Corp.Herm. 1.13; ἐπικείμενος Ἀλεξανδρείας PLips. 102i8, etc.
  • III c. acc. rei, esp. in part., κἀπικείμενον κάρα κυνέας head with helmet set thereon, E. Supp. 716 (dub. constr.); ἐ. κυνῆν τῆς κεφαλῆς Hld. 5.22; στέφανον ἐπικείμενος with a crown on oneʼs head, Plu. Marc. 22; ἄπικας ἐπικείμενοι ταῖς κεφαλαῖς D.H. 2.70; σεμνὸν ἐπικειμένη τὸ κάλλος J. AJ 11.6.9; ἀγγέλου ἢ θεράποντος ἐπικείμενος πρόσωπον Plu. Lys. 23; ἐπέκειτο ὠτειλάς he bore scars upon him, App. Mith. 6; ἱερὰν ἐσθῆτα ἐ. Id. BC 4.134; φθίμενος τήνδʼ ἐπίκειμαι κόνιν Epigr.Gr. 622.6; κιθάραν . . κόλλοπας ἐπικειμένην fitted with pegs, Luc. Ind. 10: metaph., οἱ κίνδυνον ἐπικείμενοι exposed to . ., App. BC 4.124.

ἐπίκειμαι, (κεῖμαι), = ἐπιτέθειμαι, darauf, darüber gesetzt sein, liegen ; θύραι δʼ ἐπέκειντο φαειναί Od. 9.16, Türen waren davor u. verschlossen ; vgl. θύραι γλώσσῃ ἐπίκεινται Theogn. 421, Türen hemmen gleichsam die Zunge ; ἐπίκειται σῇ κεφαλῇ στέφανος 1259 ; ὀφθαλμὸς μετώπῳ, befindet sich an der Stirn, Hes. Th. 143 ; τοῖον ἐπι. σκύνιον βλοσυρῷ ἐπέκειτο προσώπῳ Theocr. 24.116 ; ἐπικείμενος ἐπὶ πυρῆς DC. 67.16 ; νῆσοι ἐπικείμεναι τῇ Θρηΐκῃ, die dabei liegen, Her. 7.185 ; ἐπὶ Λήμνου 7.6, öfter ; Thuc. 2.14 u. öfter, Pol. u. Sp.; auch übertr., ἐπικείμενα σκώμματα, nahe liegende Scherze, Longin. 34.2 ; – ἐπικείσεται ἀνάγκη Il. 6.458, Zwang wird darauf lasten, wird obwalten ; οἷς ἐπέκειτο φροντίζειν, denen oblag, Plut. an seni 6 ; – κἀπικείσομαι βαρύς, ich werde hart bedrängen, Eur. Rhes. 101 ; feindlich zusetzen, ἐπικείμενος βόα Ar. Eq. 252, wie Vesp. 1285 ; ὅτε οἱ πολέμιοι ἰσχυρῶς ἐπικέοιντο Xen. An. 4.1.16 ; gew. c. dat., ἀναγομένοισι ἐπικέατο Her. 8.84, öfter ; ἀναχωροῦντι αὐτῷ ἐπικεῖσθαι τοὺς πολεμίους Thuc. 7.81, öfter, wie Xen. u. Sp.; ἐπικείμενος κίνδυνος Hdn. 1.13.8 ; mit Bitten zusetzen, Her. 5.104. – Von Strafen, darauf gesetzt sein, darauf haften, ἐπικέεται θάνατος ἡ ζημίη θύσαντι Her. 2.38, wie Thuc. 3.70 ; Arist. Pol. 4.13 u. Folgde ; τηλικούτων ἐπικειμένων τῷ μοιχεύοντι κακῶν, erwarten, drohen, Xen. Mem. 2.1.5. – Τοῖς πράγμασι τὰ ὀνόματα ἐπίκειται, der Name ist den Dingen beigelegt, Plat. Crat. 411c. – Passivisch, anhaben, auf sich liegen haben, bes. bei Sp. im partic.; ἐπικείμενον κάρα κυνέας, mit einem Helme auf dem Haupte, Eur. Suppl. 716 ; τοὺς καλουμένους ἄπικας ἐπικείμενοι ταῖς κεφαλαῖς Dion.Hal. 2.70 ; κόμην Luc. Alex. 3 ; ἡ πρύμνα χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη, damit versehen, Navig. 5 ; μυρρίνης στέφανον ἐπικείμενος Plut. Marcell. 22 ; θεράποντος ἐπικείμενον πρόσωπον Lysand. 23, mit der Maske ; ἐσθῆτα, ὠτειλάς, App. B.Civ. 4.134, Mithrid. 6 ; ἐπικείμενος κίνδυνον, einer Gefahr ausgesetzt, B.C. 4.124.

ἐπίκειμαι

[ἐπι- 12 18.]

3 sing. fut. ἐπικείσεται Il. 6.458.

• • 1

    To be laid or imposed upon a person: ἐπικείσετʼ ἀνάγκη Il. 6.458.

  • 2

    Of a door, to be shut: θύραι ἐπέκειντο Od. 6.19.

ἐπῐκειμαι

• 1lie upon παντὶ δʼ ἐπὶ φθόνος ἀνδρὶ κεῖται ἀρετᾶς Παρθ. 1. 8.

ἐπίκειμαι , fut. ἐπικείσεται: lie on or to, i. e. ‘be closed’ (of doors), Od. 6.19; met., ἀνάγκη, ‘press upon’ (as we say ‘be under’ the necessity), Il. 6.458.

ἐπίκειμαι inf. -κεῖσθαι Ionic -κέεσθαι

• serving as Pass. to ἐπιτίθημι, to be laid upon:
• • Iof doors, to be put to or closed, Od., Theogn.
  • • 2to be placed in or on, c. dat., Hes., Theocr.
    • 3of islands, νῆσοι ἐπὶ Λήμνου ἐπικείμεναι lying off Lemnos, Hdt.; so, ἐπ. τῇ Θρηΐκῃ Hdt.; αἱ νῆσοι αἱ ἐπικείμεναι the islands off the coast, Thuc.
  • IIto press upon, be urgent in intreaty, Hdt.: to press upon a retreating enemy, c. dat., Hdt., Ar., etc.
  • • 2to hang over, Lat. imminere, c. dat., Xen.; of penalties, θάνατος ἡ ζημίη ἐπικέαται the penalty imposed is death, Hdt.; ζημία ἐπέκειτο στατήρ Thuc.
  • IIIc. acc. rei, ἐπικείμεναι κάρα κυνέας having their heads covered with helmets, Eur.; πρόσωπον ἐπικείμενος under an assumed character, Plut.