ἐπικόπτω
ἐπικόπτω, to strike upon
Could not find ἐπικόπτουσιν in Logeion dictionaries.
ἐπικόπτουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of ἐπικόπτω
ἐπικόπτ-ω, pf. -κέκοφα Phld. D. 1.15:—
- strike upon (i.e. from above), fell, βοῦν ἐπικόψων Od. 3.443.
- 2 later, of trees, lop, pollard, Thphr. CP 5.17.3; cut down brushwood, PLond. 3.1170B26 (iii A.D.): metaph., cut short, bring down from high estate, τοὺς πεφρονηματισμένους Arist. Pol. 1284b2; φιληδονίαν ἀκόλαστον Plu. Vit.pud. 2.529b; check, impede, πράξεις ib. Sollert. 975b; στάσιν J. BJ 2.17.4 (Pass., Hp. Ep. 13); reprove, censure, τινά Timo 4, Myro 2 J., Plu. Cic. 24, Philostr. VA 5.35, al.; refute, Phld. l.c.; δόξας Id. Po. 5.26.
- 3 ἐ. χαρακτῆρα stamp, coin, Arist. Oec. 1349b31.
- 4 cut anew, [τὸν] ἀποτριβέντα [μύλον] Str. 15.2.2.
- b Archit., dress blocks of stone, etc., κατὰ κεφαλήν IG 7.3073.183 (Lebad.), cf. ib. 4255.15 (Oropus); πλίνθον Milet. 7p.59 (Didyma).
- 5 Med., smite oneʼs breast, wail for, τινά E. Tr. 627.
- 6 of disease, afflict, βαρύτερον Aret. SD 2.13.
- 7 injure, αἱ ἡδοναὶ ἐ. τὴν ἰσχύν Philostr. Gym. 52:—Pass., -κοπεὶς τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπό τινος Id. VS 2.25.2.
ἐπι·κόπτω (ao. ἐπέκοψα)
1 frapper d’en haut, frapper sur, abattre : βοῦν, Od. 3, 443, un bœuf ; fig. abattre (l’orgueil) Arstt. Pol. 3, 13, 19 ||
2 marquer en frappant sur : χαρακτῆρα, Arstt. Œc. 2, 21, 9 frapper une empreinte (sur une monnaie) ||
3 couper à la surface, d’où tailler, émonder (des arbres) Th. C.P. 5, 17, 3 ||
4 p. ext. diminuer, réduire, affaiblir, d’où rendre impuissant, empêcher, Plut. M. 975 ||
5 porter atteinte à, blâmer : τινά, Plut. Cic. 24 ; Philstr. 843, qqn ||
Moy. se frapper la poitrine (en signe de deuil), d’où se lamenter : τινα, Eur. Tr. 623, sur qqn.
ἐπικόπτω, von oben her daraufschlagen ; πέλεκυν ὀξὺν ἔχων ἐν χειρὶ παρίστατο βοῦν ἐπικόψων Od. 3.442, der Stier wird durch einen Schlag ins Genick getötet ; – darauf prägen, von Münzen, ἐπικόψας χαρακτῆρα Arist. Oec. 2.20 ; – μύλον ἀποτριβέντα, den abgeriebenen Mühlstein aufhauen, schärfen, Strab. – Von Pflanzen u. bes. Bäumen, verschneiden, behauen, kappen, Theophr.; dah. übertr., τοὺς μήδους, sie schwächen, Arist. Pol. 3.9 ; φιλόσοφος φιληδονίαν ἐπικόπτων ἀκόλαστον Plut. de vit. pud. 2, unterdrücken, u. a.Sp. – Bei DL. 9.18, γέγραφε καθʼ Ὁμήρου ἐπικόπτων αὐτοῦ τὰ περὶ θεῶν εἰρημένα, ist es = tadeln, darauf schelten. – Im med. sich schlagen, als Zeichen der Trauer, betrauern, ἔκρυψα πέπλοις κἀπεκοψάμην νεκρόν Eur. Tr. 623, was andere Erkl. auf ἀποκόπτω zurückführen.
†ἐπικόπτω
[ἐπι- 5.]
Fut. pple. ἐπικόψων.
To bring one’s blow to bear upon, strike: βοῦν Od. 3.443.
ἐπικόπτω : only fut. part., ἐπικόψων, to fell by a blow, Od. 3.443†.
ἐπικόπτω
fut. ψω
- 1to strike upon (i. e. from above), to fell, Od.
- 2metaph. to cut short, reprove, Plut.
- 3in Mid. to smite oneʼs breast, mourn for another, c. acc., Eur.