ἐπικόσμησις
ἐπικόσμησις, adornment, decoration
ἐπικόσμ-ησις, εως, ἡ,
- adornment, decoration, τραπέζης IG 2(2).1245; τῆς Ἥρας BCH 35.285 (Delos); τῶν κοινῶν IG 2(2).1228.16.
- II perfecting of matter by form, Syrian. in Metaph. 38.21.
ἐπικόσμησις, εως (ἡ) action de parer de nouveau, parure, Nyss. 2, 812, 1011.
Étym. ἐπικοσμέω.
ἐπικόσμησις, das Ausschmücken, Sp.