Ἐπικούρειος
Ἐπικούρειος, Epicurean
Ἐπικούρειος, ον,
- of Epicurus, Epicurean, ἄτομα AP 11.93 (Lucill.); φιλόσοφος Act.Ap. 17.18, etc., cf. Str. 14.2.20; Ἐπικούρειον, τό, ‘utilitarian’ doctrine, Cic. Fam. 3.9.2; οἱ Ἐ. the Epicureans, Luc. Herm. 16.
Ἐπικούρειος, ος, ον, d’Épicure, Sext. 364, 27 Bkk. ; Clém. 1, 732 Migne ; Anth. 11, 93 ; οἱ Ἐπικούρειοι, El. V.H. 9, 12 ; DL. 10, 2 ; Luc. Ic. 32, Herm. 16, etc. les disciples d’Épicure, les Épicuriens ; cf. DH. 5, 188 Reiske ; Str. 14, 2, 20 Kram. ; NT. Ap. 17, 18 ; Arr. Epict. 2, 19, 20 ; Plut. M. 674a, etc.
Étym. Ἐπίκουρος.
Ἐπικούρειος, ον
- Epicurean, Anth.; οἱ Ἐπ. the Epicureans, Luc.