ἐπικός
ἐπικός, epic
ἐπικός, ή, όν,
- epic, ποίησις D.H. Comp. 22; ἐγκώμιον IG 9(2).531.45 (Larissa); στίχοι Sch. Ar. Pax 1288; ἐ. κύκλος (v. κύκλος) ; παροιμίαι Heph. 8.6. Adv. -κῶς, = λογίως, Suid. s.v. Μαρῖνος.
ἐπικός, ή, όν, qui concerne l’épopée, épique, DH. Comp. 22.
Étym. ἔπος.
ἐπικός, episch, heroisch, ποίησις, Dion.Hal. u. a. Gramm.
• Adv. ἐπικῶς , auf epische Weise, VLL.
• Adv. ἐπικῶς , auf epische Weise, VLL.