ἐπιτρέχω

ἐπιτρέχω, fut. -δρᾰμοῦμαι X. Cyn. 9.6, D. 17.19: aor. 2 -έδρᾰμον Il. 4.524, al. (rarely aor. 1 -έθρεξα 13.409): pf. -δεδράμηκα X. Oec. 15.6; poet. -δέδρομα Od., etc. (v. infr. II.2):—Pass., pf. -δεδράμημαι X. Oec. 15.1: —

• run upon or at, mostly for the purpose of attack, abs., ὁ δʼ ἐπέδραμεν Il. 4.524, cf. 18.527; of dogs, οἱ μὲν κεκλήγοντες ἐπέδραμον Od. 14.30; make an assault upon, τινί Th. 4.32, X. Cyn. 9.6, ἐπί τινα Id. HG 5.4.51.
• • • • b approach, εἰς ἃς (sc. μοίρας) ἐπιτρέχει ἡ Σελήνη, τούτοις συνάπτει Serapio in Cat.Cod.Astr. 8(4).228.
    • 2 run after, be eager or greedy, οὔτι ἐπιδραμὼν πάντα τὰ διδόμενα ἐδέκετο Hdt. 3.135; συγχωρεῖν ἐπιδραμών in haste, Pl. Lg. 799c; οὐκ ἂν ἡγεῖσθε αὐτὸν κἂν ἐπιδραμεῖν ὥστε γενέσθαι D. 27.56: c. dat., to be greedy for, App. Pun. 94.
  • II run over a space, τόσσον ἐπεδραμέτην, of horses, Il. 23.433, cf. 418, 447; run over or graze the surface, ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄϋσεν ἔγχεος 13.409: c. dat., ἀσταχύεσσιν Call. Aet. 3.1.46 [Fr. 75.46 Pf.].
  • • 2 to be spread over, λευκὴ δʼ ἐπιδέδρομεν αἴγλη Od. 6.45; κακὴ δʼ ἐπιδέδρομεν ἀχλύς 20.357: c. dat., τῷ..ἐπιδέδρομεν ὀδμή Hermipp. 82.3 (hex.); ἐπιδέδρομε νυκτὶ φέγγος A.R. 2.670; οἱ ἔρευθος ἐπιτρέχει Arat. 834, cf. Opp. C. 3.94; ἐξανθήματα ἐ. τοῖς σώμασιν Plu. QConv. 2.671a; ὄρεσι..ἀφʼ ἡλίου μορφαὶ ἐ. ib. Fac.lun. 934f; σημείων τῷ νεκρῷ μοχθηρῶν ἐπιδραμ. Id. TG 13, etc.: c. acc., οἶδμα ὅταν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ when the billow runs over the darkness of the deep, S. Ant. 588 (lyr.); τὴν χώραν, of lava, Arist. Mir. 840a5; ψυχὴν ἐπιδέδρομε λήθη A.R. 1.645; Ῥώμην ἐπέδραμε λόγος c. acc. et inf., Plu. Aem. 25.
    • 3 of a musician, run over, play upon, ἐ. καλάμους χείλεσι Longus 1.24; τὴν σύριγγα τῇ γλώττῃ Alciphr. 3.12; τῷ πλήκτρῳ τὰς χορδάς Ath. 4.139e.
    • 4 overrun, as an army does a country, ἐ. πεδίον πᾶν Hdt. 1.161; τὰς κώμας πάσας Id. 8.23; τὴν χώρην πᾶσαν ib. 32; τὰ ἔξω Th. 4.104.
    • 5 run over, treat lightly or summarily of, X. Oec. 15.1 (Pass.); τῷ λόγῳ ib. 6; εὐπόρως ἐ. περί τινος Isoc. Ep. 9.6; μικρὰ περὶ αὐτῶν D. 17.19; τὰς ἀπορίας ἐ. Arist. Pol. 1286a7; Ἡροδότου.. ἡ λέξις..ῥᾳδίως ἐπιτρέχουσα τοῖς πράγμασιν Plu. Herod. 2.854e; ἐ. διὰ βραχυτάτων ib. Cons.Apoll. 119e; τὸ ἐπιτρέχον σχῆμα Hermog. Id. 1.11.
    • 6 of a country, spread, extend, ἐπὶ .. D.P. 809; μέσην ἐ. νῆσον ib. 1092.
    • 7 τῷ τῆς κώμης -οντι inspector, PFay. 107.7 (ii A.D.): pl., -οντες POxy. 2121.22 (iii A.D.).
  • III run close after, ἅρματα..ἵπποις ὠκυπόδεσσιν ἐπέδραμον Il. 23.504; ἐ. τὰ ἴχνη, of hounds, X. Cyn. 3.6: c. dat., follow, Arat. 316; ἐ. τοῖς θήλεσιν, of the male, Plu. Sollert. 2.965e.

ἐπιτρέχω, (τρέχω), aor. ἐπέδραμον, selten ἐπέθρεξα, Il. 13.409, perf. ἐπιδεδράμηκα, p. ἐπιδέδρομα (s. unten),
1) herzu-, herbeilaufen, sowohl zur Hilfe, als zum Angriff, Il. 4.524, 18.527 u. öfter ; ἐπιδραμὼν πάντα τὰ διδόμενα ἐδέκετο Her. 3.135, hastig zugreifend, begierig ; ἐπιδραμὼν οὕτως εὐθύς Plat. Legg. VII.799c ; vgl. Dem. 27.56, 29, 48, hastig Etwas zu erlangen suchend ; φύλακας, οἷς ἐπέδραμον, διέφθειραν, auf welche sie stießen, Thuc. 4.32 ; ἐπὶ τὰ ἔξω 104. – Dah. χώρην, χώρας, durchstreifen u. plündern, Her. 8.23, 32 ; Pol. u. a.Sp. Auch = ergreifen, befallen, ψυχὴν ἐπιδέδρομε λήθη Ap.Rh. 1.645. So kann man auch Soph. Ant. 585 erkl., ὅταν Θρῄσσαισιν ἔρεβος ὕφαλον ἐπιδράμῃ πνοαῖς, Schol. ἀντὶ τοῦ ἐκ βάθους κινήσῃ τὴν θάλατταν, das Meeresdunkel durchstürmt. – Bei Homer unterschied Aristarch ἐπιτρέχειν und διώκειν, wo von Verfolgung die Rede ist ; διώκειν heiße Jemanden verfolgen, welcher sich verfolgt weiß, ἐπιτρέχειν dagegen Jemanden, der nicht weiß, daß er verfolgt werde, s. Scholl. Aristonic. Il. 10.354, 359, Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 127.
2) nachlaufen, nachrollen, ἅρματα ἵπποις ἐπέτρεχον Il. 23.504.
3) darüber hinlaufen, streifen, ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄυσεν ἔγχεος Il. 13.409, sich darüber hin verbreiten, λευκὴ ἐπιδέδρομεν αἴγλη Od. 6.45 ; Arat. 80 ; κακὴ ἐπιδέδρομεν ἀχλύς Od. 20.357 ; auch c. dat., λεπτὸν ἐπιδέδρομε νυκτὶ φέγγος Ap.Rh. 2.670 ; εἴ τί οἱ ἔρευθος ἐπιτρέχει Arat. 834 ; überlaufen, τὴν σύριγγα τῇ γλώττῃ Alciphr. 3.12 ; τοῖς χείλεσι τοὺς καλάμους Long. 1.24 ; τῷ πλήκτρῳ τὰς χορδάς Ath. IV.139e ; Sp. = sich an einem Gegenstande zeigen, ἰταμοῦ ἤθους σημεῖα τοῖς εἴδεσι τῶν γυναικῶν ἐπιτρέχει Plut.; körperlich, μείοσι μὲν λυγκῶν ἐπιδέδρομε ῥινὸς ἐρευθής, μείζοσι δὲ κροκόεν τε θεείῳ τʼ εἴκελον ἄνθος Opp. Cyn. 3.94 ; τῷ δὴ μήλων ἐπιδέδρομεν ὀδμή Hermipp. Ath. I.29e ; von der Rede, ἐπιτρέχουσα τῇ λέξει ἀρρυθμία ib. V.189c ; – τοῖς θήλεσι, sich begatten, Plut. Sol. an. 9. – In der Rede schnell durchlaufen, kurz abhandeln, ἐπιδεδράμηται Xen. Oec. 15.1 ; μικρὰ ἐπιδραμοῦμαι περὶ αὐτῶν Dem. 17.19, περί τινος, wie Isocr.; Sp. auch λόγῳ τι, Luc.

ἐπιτρέχω

[ἐπι- 11 14.]

Genit. sing. neut. aor. pple. ἐπιθρέξαντος Il. 13.409.

3 sing. aor. ἐπέδραμε Il. 4.524, Il. 5.617.

3 dual ἐπεδραμέτην, ἐπιδραμέτην Il. 10.354, Il. 23.418, 433, 447.

3 pl. ἐπέδραμον Il. 14.421, Il. 18.527: Od. 14.30.

3 sing. pf. ἐπιδέδρομε Od. 6.45, Od. 20.357.

• • 1

    To run towards in its course, tend to approach.

    With dat.: ἅρμαθʼ ἵπποις ἐπέτρεχον Il. 23.504.

  • 2

    To run towards or up to a person, etc., with hostile intent: ἐπέδραμεν ὅς ῥʼ ἔβαλεν Il. 4.524. Of. Il. 5.617, Il. 10.354, Il. 14.421, Il. 18.527.

    Of dogs Od. 14.30.

  • 3

    To run after or in pursuit of a competitor in a race. Of horses Il. 23.418, 447.

  • 4

    To run over (a space). Of horses: πόσσον ἐπιδραμέτην Il. 23.433.

    Of a spear, to pass over (and graze) something: ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄϋσεν ἔγχεος (genit. absolute) Il. 13.409.

  • 5

    In pf., of light, to play or be shed upon something: λευκὴ ἐπιδέδρομεν αἴγλη Od. 6.45.

    Of a mist, to be spread over something Od. 20.357.

ἐπιτρέχω , aor. 1 part. ἐπιθρέξαντος, aor. 2 ἐπέδραμον, perf. ἐπιδέδρομα: run up, run upon, often in hostile sense, Od. 14.30; of horses putting forth their??peed, ‘ran on,’ Il. 23.418, 447; the chariot rolling close on (behind) the horses, Il. 23.504; a spear impinging upon a shield, Il. 13.409; λευκὴ δʼ ἐπιδέδρομεν αἴγλη, runs over all, Od. 6.45; ἀχλύς, Od. 20.357.

ἐπιτρέχω fut. -δραμοῦμαι aor. -έδραμον aor1 -έθρεξα rarely aor1 -έθρεξα perf. -δεδράμηκα Xen.; poet. δέδρομα

• • Ito run upon or at, for the purpose of attack, Il.; of dogs, Od.; so in Attic to make an assault upon, τινί Thuc., Xen.
  • • 2to run after, ἐπιδραμών in haste, eagerly, Hdt., Plat.
  • IIto run over a space, Il.: to run over or graze the surface, Il.
  • • 2to be spread over, of a mist, Od.:—c. acc., οἶδμα ὅταν ἔρεβος ἐπιδράμῃ when the billow runs over the deep, Soph.
    • 3to overrun, as an army does a country, Hdt., Thuc.
    • 4to run over, to treat lightly of, Lat. percurrere, Xen.
  • IIIto run close after, Il.