ἐρεύγομαι

ἐρεύγομαι (A), also ἐρυγγάνω (q.v.), fut. ἐρεύξομαι Hp. Mul. 1.41: aor.1 ἠρευξάμην Procop. Goth. 2.4: aor. 2 ἤρῠγον Arist. Pr. 895b22, Nic. Al. 111:—

• belch out, disgorge, c. acc., ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος Il. 16.162; ἰόν Nic. Th. 232: abs., belch, ἐρεύγετο οἰνοβαρείων Od. 9.374, cf. Hp. Morb. 2.69, Arist. Pr. 895b12.
• • • 2 metaph., of volcanoes, ἐρεύγονται πυρὸς παγαί Pi. P. 1.21, cf. Procop. Goth. 4.35; of a river, discharge itself, ἐς τὴν θάλασσαν App. Mith. 103, cf. Alc. Supp. 11.3: c. acc. cogn., ἐρεύγονται σκότον..νυκτὸς ποταμοί, of the rivers of hell, Pi. Fr. 130.8; κόλπος ἀφρὸν ἐρευγόμενος D.P. 539, cf. LXX Le. 11.10; ἵππος ἐρεύγεται ἄνδρα, as the description of a Centaur, APl. 16.115.
    • 3 blurt out (cf. ἐξερυγγάνω), belch forth, utter, ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα LXX Ps. 18(19).2; ἐρεύξομαι κεκρυμμένα Ev.Matt. 13.35. (Cf. Lat. ērūgĕre, Lith. riáugèti ‘belch’.)

ἐρεύγομαι (B), aor. 2 Act. ἤρῠγον,

• bellow, roar, ἤρυγεν, ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν Il. 20.403; τόν γʼ ἐρυγόντα λίπε..θυμός ib. 406; ὅσον βαθὺς ἤρυγε λαιμός roared to the full depth of his throat or voice, Theoc. 13.58; of the sea, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω the headlands echo to the roar of the sea, Il. 17.265; κῦμα..δεινὸν ἐρευγόμενον Od. 5.403; ἐρεύγεται ἤπειρόνδε ib. 438 (cf. βοάω I.2):—so in later Gr., λέων ἐρεύξεται LXX Ho. 11.10, Am. 3.8; σκύμνος ἐρευγόμενος ib. 1 Ma. 3.4; with v.l. ὠρύομαι, ib. Ez. 22.25; cf. προσερεύγομαι. (Cf. Lat. rūgio ‘roar’.)

ἐρεύγομαι, (vgl. ructare, ἐρυγγάνω, s. Lobeck Phryn. 63), durch Aufstoßen, Rülpsen, Erbrechen von sich geben, ausbrechen, ἐρεύγετο οἰνοβαρείων, der Kyklop erbrach sich vom Wein berauscht, Od. 9.374 ; φόνον αἵματος, Blut ausspeien, Il. 16.162 ; Hippocr.; ἐρύγῃσι, conj. aor., Nic. Al. 111 (vgl. ἐρεύγω). Vom Meere, ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, die Ufer erdröhnen, da das Meer ausspeit, sich an ihnen bricht, Il. 17.265 ; mit Brausen emporspritzen, κῦμα ποτὶ ξερὸν ἠπείροιο δεινὸν ἐρευγόμενον Od. 5.403 ; κύματα ἐρεύγεται ἤπειρονδε 438 ; ähnl. Pind. τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί P. 1.21, vom Ausbruch des Aetna, vgl. frg. 95. Von Flüssen, sich ergießen, Dion.Per. u. a.Sp., wie App. Mithrid. 103. – Komisch ἵππος ἐρεύγεται ἄνδρα, vom Kentauren, das Pferd geht vorn, oben, in einen Mann aus, Ep.adesp. 276 (Plan. 115).

ἐρεύγομαι

3 sing. aor. ἤρυγε Il. 20.403, 404.

Acc. sing. masc. pple. ἐρυγόντα Il. 20.406.

(προσ-.)

• • 1

    To roar: ἤρυγεν ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν Il. 20.403. Cf. Il. 20.406.

    Of the sea Il. 17.265: Od. 5.403, 438. (Or the passages relating to the sea may be taken in a sense sim. to (2), to send forth its spray, break in foam.)

  • 2

    To belch: ἐρεύγετο οἰνοβαρείων Od. 9.374.

    To belch or spew forth: φόνον αἵματος Il. 16.162.

ἐρεύγομαι

• 1belch out (Αἴτνα) τᾶς ἐρεύγονται μὲν ἀπλάτου πυρὸς ἁγνόταται ἐκ μυχῶν παγαί P. 1.21 ἔνθεν τὸν ἄπειρον ἐρεύγονται σκότον βληχροὶ δνοφερᾶς νυκτὸς ποταμοὶ fr. 130. 1 ad Θρ. 7

ἐρεύγομαι , aor. 2 ἤρυγε: belch, belch forth, intr., Od. 9.374; trans., Il. 16.162; of the sea, partly with reference to sound, bellow, Il. 17.265, Il. 5.403, 438; and aor. 2 of animals, Il. 20.403, 404, 406.

ἐρεύγομαι

• • Ito spit or spew out, to disgorge, Lat. eructare, c. acc. Il.:—absol. to belch, Lat. ructare, Od.
  • • 2metaph. of the sea, to surge, break in foam against the land, Hom.
  • IIin aor2 act., to bellow, roar, properly of oxen (cf. ἐρύγμηλος), ἤρυγεν ὡς ὅτε ταῦρος ἤρυγεν Il.