ἱκέσιος

ἱκέσ-ιος, α, ον, or ος, ον (v. infr.),

• of or for suppliants, epith. of Zeus, their protector, A. Supp. 616, S. Ph. 484, E. Hec. 345, SIG 929 (Cos); also Ἱκέσιος alone, IG 12 (3).402 (Thera); πρὸς Ἱκεσίου Luc. Pisc. 3; ἱκεσία Θέμις Διός A. Supp. 360 (lyr.).
• • • 2 of or consisting of suppliants, παρθένων ἱ. λόχος Id. Th. 111 (lyr.).
    • 3 suppliant, ἱκεσίους πέμπων λιτάς S. Ph. 495; ἱκεσίαν . . προστροπάν E. Heracl. 108 (lyr.); ἱκεσίοις σὺν κλάδοις Id. Supp. 102; ἱκεσίᾳ χερί ib. 108; ἀνάγκας ἱκεσίους λῦσαι ib. 39; of persons, ἱκέσιός σε λίσσομαι S. Ant. 1230; ἱκεσία τε γίγνομαι E. Med. 710: ἱκέσιος, ὁ, as Subst., suppliant, Berl.Sitzb. 1927.167 (Cyrene).
  • II ἡ Ἱκέσιος (sc. ἔμπλαστρος), name of a plaster, Paul.Aeg. 3.62, 7.17; ἡ Ἱκεσίου Id. 3.64. [ῐκ-, exc. metri gr. in A.R. 2.215.]

ἱκέσιος, auch 2 Endg., den Schutzflehenden betreffend, flehend ; ἴδετε παρθένων ἱκέσιον λόχον Aesch. Spt. 106 ; ἱκέσιός σε λίσσομαι Soph. Ant. 1215 ; ἱκεσίους πέμπων λιτάς Phil. 493 ; Eur. ἱκεσίοις σὺν κλάδοις Suppl. 102 ; χεῖρας ἱκεσίους Or. 1414 ; ἱκεσία γίγνομαι, = ἱκέτις, Med. 708 ; App. B.C. 3.74 ; – Ζεὺς ἱκέσιος, als Schutzgott der Flehenden, Aesch. Suppl. 611, Soph. Phil. 482, Eur. Hec. 345 ; Ap.Rh. 2.215 [wo ι lang ist, wie in der Anth.]; so πρὸς Ἱκεσίου Luc. Pisc. 3 ; Paus.; – Θέμις, Aesch. Suppl. 360 ; θεοί, Eur. Suppl. 39.

ἱκέσιος ἱκέσιος (ῐ), η, ον ἱκέτης

• • • 1= ἱκετήσιος, Trag.
    • 2of or consisting of suppliants, Aesch.
    • 3suppliant, of prayers, Soph., Eur.; of persons, Soph., Eur.