ἱκετευτέος
ἱκετευτέος, to be besought
ἱκετ-ευτέος, α, ον,
- to be besought or entreated, Luc. Merc.Cond. 38.
ἱκετευτέος, α, ον [ῐ] vb. d’ἱκετεύω, Luc. M. cond. 38.
ἱκετευτέος, α, ον
- to be besought or entreated, Luc.